Ψήφος στα 17 και κομμουνιστικός ολοκληρωτισμός

"Σας γαμω το Χάρβαρντ" έγραφε προχθές στην "Αυγη" ο πρώην αρθρογράφος της του Ριζοσπάστη Θανασης Καρτερος. Γιατί όχι άλλωστε από μία κυβέρνηση που θεωρεί την Αριστεία ρετσινιά και που κατήργησε τον νόμο που απαγόρευε την κομματικοποίηση στα Πανεπιστήμια. Το θράσος είναι κατ’εξοχήν γνώρισμα των ανθρώπων που δεν αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους. Άλλωστε είναι "αριστεροί", γεγονός που αυτό καθαυτό καθαγιάζει και νοηματοδοτεί κάθε ενέργεια τους, ενώ, παράλληλα, για όλα φταίει ο αντίπαλος, με δανεική διαλεκτική από την Χριστιανική θρησκεία: ο θεός συγχωρεί τις αμαρτίες των τέκνων του και την ευθύνη τους επωμίζεται ο διάβολος. Το χυδαίο υβρεολόγιο του γνωστού προπαγανδιστή που αντάλλαξε τον κομμουνισμό με τον ΣΥΡΙΖΑϊσμό έχει γραφεί για να υπερασπιστεί, δίχως επιχειρήματα αλλά με μειοτικό πρόσημο για όσους επιχειρηματολογούν εναντια στο παράλογο της ψήφου στα 17.

Πράγματι είναι τραγικό και γελοίο αυτό που ευαγγελίζεται η κυβέρνηση. Κάποιος στα 17  παραμενει τυπικά ανήλικο τέκνο, να ειναι προστατευόμενο μέλος, δεν μπορει να εργαστεί ως ενήλικος, να ασφαλιστεί, να φορολογηθεί, να εχει "δικαιοπρακτική ικανότητα", όπως αποκαλούν οι νομικοί κύκλοι διάφορες πράξεις που φέρνουν τον ενήλικα σε θέση ευθύνης κατά τη κείμενη νομοθεσία. Θα μπορεί όμως κατ΄εξαίρεση να αποφασίζει για το μέλλον της χώρας. Είναι παράλογο ο Νομοθέτης να βλέπει ότι στα 17 δεν μπορείς να αποφασίζεις για τον εαυτό σου, αλλά ότι μπορείς να αποφασίσεις για την χώρα σου! Ναι, είναι παράλογο αυτό που προτείνεται, αλλά αυτά τα επιχειρήματα δεν βλέπουν το μεγαλύτερο πρόβλημα. Την νόμιμη κομματικοποίηση των σχολείων, τον μαθητή που υπήρξε όργανο της Χούντας στην Ελλάδα, Μεταξικής και Συνταγματαρχών, όργανο προπαγάνδας και πλύσης εγκεφάλου του Μάο, του Στάλιν και κάθε ολοκληρωτισμού. Του νεαρού άντρα και της νεαρής γυναίκας που έμαθε από μικρός ότι αν "ανήκεις" είσαι κάτι σπουδαίο, και ότι αν δεν "ανήκεις" είσαι ένα τίποτα.

Χρειάστηκαν δεκαετίες για ν΄αποδειχθεί πως η μαχητική Αριστερά πολεμούσε για την κατάληψη της εξουσίας και όχι τα δίκαια των μη προνομιούχων, Θα χρειαστεί αιώνες για να αποτινάξουμε την ιδεολογική λαίλαπα που ισοπεδώνει κάθε κοινωνική και πολιτική κατάκτηση του Έλληνα, και, προσωπικά αμφιβάλλω αν ποτέ θα τα καταφέρουμε.