8 Μαρτίου: Γιατί η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας Παραμένει Πιο Επίκαιρη από Ποτέ

Η 8η Μαρτίου έχει καθιερωθεί διεθνώς ως ημέρα αφιερωμένη στις γυναίκες, στα δικαιώματά τους και στη θέση τους στις σύγχρονες κοινωνίες. Η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας δεν αποτελεί απλώς έναν συμβολικό εορτασμό. Αποτελεί ταυτόχρονα ένα ιστορικό ορόσημο κοινωνικών αγώνων και ένα σημείο απολογισμού για το πόσο έχει προχωρήσει η ισότητα των φύλων και πόσο ακόμη υπολείπεται.

Η ιστορία της ημέρας αυτής ξεκινά στις αρχές του 20ού αιώνα, μέσα στο περιβάλλον των εργατικών κινημάτων της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής. Το 1910, στη Διεθνή Σοσιαλιστική Διάσκεψη Γυναικών στην Κοπεγχάγη, προτάθηκε για πρώτη φορά η καθιέρωση μιας διεθνούς ημέρας αφιερωμένης στις γυναίκες. Η πρόταση υιοθετήθηκε και ήδη από το 1911 πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες μαζικές εκδηλώσεις σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Τα αιτήματα εκείνης της περιόδου αφορούσαν κυρίως το δικαίωμα ψήφου, την ισότητα στην εργασία, τη βελτίωση των εργασιακών συνθηκών και την πολιτική συμμετοχή των γυναικών.

Κατάλαβε τον Ολοκληρωτισμό Πριν από Όλους: Γιατί η Hannah Arendt Είναι Πιο Επίκαιρη από Ποτέ

Στις 14 Οκτωβρίου τιμούμε τη γέννηση μιας από τις πιο επιδραστικές μορφές του 20ού αιώνα: της Hannah Arendt. Γερμανο-αμερικανίδα διανοούμενη εβραϊκής καταγωγής, η Hannah Arendt δεν ήταν απλώς μάρτυρας της Ιστορίας, αλλά ένα πνεύμα που πάλεψε μαζί της. Το έργο της αποτελεί καρπό μιας ζωής που συνάντησε τις πιο βίαιες ανατροπές του αιώνα: τον αντισημιτισμό, τον εκτοπισμό, τη βία, τον ολοκληρωτισμό. Και μετουσιώνει αυτή την εμπειρία σε έναν από τους πιο σημαντικούς φιλοσοφικούς και πολιτικούς στοχασμούς της σύγχρονης εποχής.  Γεννημένη το 1906 στο Linden, μεγάλωσε σε κοσμική, μορφωμένη εβραϊκή οικογένεια. Σπούδασε φιλοσοφία, λογοτεχνία και θεολογία, και επηρεάστηκε βαθιά από στοχαστές όπως ο Martin Heidegger και ο Karl Jaspers. Με την άνοδο του ναζισμού, αναγκάζεται να φύγει από τη Γερμανία, να φυλακιστεί προσωρινά, να διαφύγει στη Γαλλία και τελικά να καταλήξει στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου έζησε και δίδαξε χωρίς ποτέ να δεσμευτεί πλήρως με θεσμικούς ρόλους. Έγινε Αμερικανίδα πολίτης το 1950 και έκτοτε αφιερώθηκε στη συγγραφή και τη μελέτη της πολιτικής σκέψης.

Betye Saar: Ένα Οδοιπορικό στην Τέχνη και τον Ακτιβισμό ξεκίνησε στις 30 Ιουλίου 1926

Η Betye Saar, γεννημένη στις 30 Ιουλίου 1926 στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας, είναι μια εξέχουσα Αφροαμερικανή καλλιτέχνης γνωστή για τη δουλειά της στον τομέα της συναρμολογικής τέχνης. Μέσα από την τέχνη της, η Saar έχει καταφέρει να διηγηθεί ιστορίες και να ασκήσει κριτική σε αρνητικά στερεότυπα για τους Αφροαμερικανούς.

Η Saar μεγάλωσε στο Λος Άντζελες και, μετά τον θάνατο του πατέρα της, μετακόμισε με τη μητέρα και τα αδέρφια της στη γειτονιά Watts. Εδώ, η Saar άρχισε να συλλέγει διάφορα αντικείμενα, δείχνοντας από μικρή ηλικία μια ιδιαίτερη κλίση στη δημιουργία και την επισκευή αντικειμένων. Η εκπαίδευσή της ξεκίνησε με μαθήματα τέχνης στο Pasadena City College και συνεχίστηκε στο University of California, Los Angeles (UCLA), όπου απέκτησε πτυχίο στο σχεδιασμό το 1947.

Ξεκίνησε την επαγγελματική της ζωή ως κοινωνική λειτουργός, πριν αφοσιωθεί στην τέχνη. Το ενδιαφέρον της για την τέχνη αναπτύχθηκε κατά τη διάρκεια μεταπτυχιακών σπουδών της, όπου γνώρισε τη χαρακτική και τον κόσμο των συναρμολογικών έργων τέχνης. Η έμπνευσή της προήλθε από έκθεση του Joseph Cornell και από τους πύργους Watts του Simon Rodia.

Οι Αποικιοκράτες και οι απόγονοι του Πλάτωνα

Αποτελεί κάτι σαν προσωπικό έθιμο για μένα να παρακολουθώ τον τελικό του μουντιάλ, πράγμα που κάνω με χαρακτηριστική ασυνέπεια, μια στις δυό ή τρεις φορές. Ανήκω σε εκείνη την  άδοξη φυλή των ΕΜΠ (Ειλικρινών Μη Ποδοσφαιρόφιλων) και είμαι απόλυτα αδιάφορος για όλυς του αγώνες, δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει να μάθω παίκτες και ομάδες, κλπ.  Το "έθιμο" προκύπτει από τις παρεΐστικες αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων, την μόνη περίοδο που επηρεασμένος από φίλους έβλεπα ποδόσφαιρο και παίζαμε "χαρτάκια" (ένα παιδικό παιχνίδι της δεκαετίας του '80 με "συλλεκτικές" κάρτες που  έδειχναν τα τυποποιημένα τα επιτεύγματα σε διάφορα επίπεδα διεθνών "άσσων" του ποδοσφαίρου, και, ο παίκτης που είχε σειρά, ζητούσε από τους συμπαίκτες τους να αναφέρουν ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό για τις κάρτες που εκείνοι κρατούσαν στα χέρια τους, και, αν του δικού του ποδοσφαιριστή η απόδοση στο συγκεκριμένο χαρακτηριστικό ήταν καλύτερη  από τους υπόλοιπους, κέρδιζε τα χαρτιά (παίκτες) των υπολίπων, αλλιώς, έχανε την σειρά και το δικό του χαρτί. Φυσικά μετά βλέπαμε "ζωντανά" στο Μουντιάλ τα χαρτάκια μας! Αλλά, τους πιο αδιάφορους από μας, μας ενδιέφεραν μονάχα οι κορυφαίοι. Έτσι, θα βλέπαμε τους "τελικούς", και ορισμένους αγώνες μόνο, διότι στην διάρκεια των υπολοίπων θα προτιμούσαμε να βάζουμε εμείς τα γκολ, στα πάρκα και τις πλατείες των καλοκαιρινών διακοπών μας!

Τιμώντας το έθιμο -αλλά και την πρόσκληση των φίλων του Institut français de Thessalonique να δούμε μαζί με τους γάλλους της Θεσσαλονίκης σε προτζέκτορα τον αγώνα στις εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου, παρακολούθησα τον τελικό. Είχε προηγηθεί μία σχετική έκπληξη μου διαβάζοντας διάφορα "status" φίλων εκ του Facebook, αλλά και φίλων (της πραγματικής ζωής) στο Facebook, που μου έκαναν εντύπωση για τον φανατισμό, την μισαλλοδοξία τους, αλλά προπάντων, για την έλλειψη πραγματικού Πολιτισμού και για την ανωριμότητά τους. Όταν δε άκουσα τους sportscaster να μιλούν για τους "παίκτες από την Αφρική" που "έχουν μεγαλώσει στη Γαλλία" και έχουν "αφομοιώσει τον γαλλικό τρόπο ζωής", η ενόχληση μου κορυφώθηκε.

Πριν ξεκινήσει ο αγώνας, διάβασα σε προφίλ ότι κάποιος υποστηρίζει την Κροατία, επειδή δεν του αρέσει να παίζει γεωπολιτικά παιχνίδια. Άλλος έγραφε ότι οφείλουμε όλοι να υποστηρίζουμε την Κροατία διότι η Γαλλία παίζει θέατρο και παιρνει τους αγώνες διότι είναι πουλημένη στους Γάλλους η διαιτησία. Κάποιος άλλος έγραφε ότι πρέπει να στηρίξουμε τους Κροάτες διότι είναι Βαλκάνιοι, όπως κι εμείς, άλλοι "θυμήθηκαν" ότι η Γαλλία υποστηρίζει τον ISIS και ότι έστιψε τις αποικίες της πήεε τα καλύτερα φτωχά μαυράκια από τις φαβέλες και τα έβαλε υποχρεωτικά να παίξουν για να την σώσουν από την Κροατική λαίλαπα, κλπ.

Ο εφησυχασμός ανοίγει τον δρόμο για ένα επόμενο χειρότερο βήμα.

"Ο εφησυχασμός, η άγνοια και η ανοχή, απέναντι σε τέτοιες συμπεριφορές ανοίγουν δυστυχώς σε αυτούς που σήμερα βάφουν κόκκινο ένα μνημείο που δημιουργήθηκε για να υπενθυμίζει τις συνέπειες μιας εποχής κατά την οποία οι ανθρωπιστικές αξίες καταβαραθρώθηκαν και αθώοι άνθρωποι στιγματίστηκαν και δολοφονήθηκαν στο βωμό φασιστικών ιδεολογιών, το δρόμο για ένα επόμενο χειρότερο βήμα".

Αυτά και άλλα πολλά γράφει στην χθεσινή ανακοίνωση της η Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης, η οποία καταδικάζει απερίφραστα τη βεβήλωση του Μνημείου Ολοκαυτώματος, που σύμφωνα με τα τρέχοντα δεδομένα, έγινε από ομάδα αγνώστων η οποία συμμετείχε σε πορεία που πραγματοποιήθηκε στις 27.6.2018 στη Θεσσαλονίκη.  Η νέα πράξη προσβολής και απαξίωσης ενός συμβόλου, που ανεγέρθη από την Ελληνική Κυβέρνηση για να τιμήσει τη μνήμη των 50.000 πολιτών της Θεσσαλονίκης Εβραϊκού Θρησκεύματος που εξοντώθηκαν από τους Ναζί, θυμάτων του μαζικότερου και πιο οργανωμένου εγκλήματος που βίωσε η ανθρωπότητα, οφείλει να προβληματίσει το σύνολο της κοινωνίας μας.  Η εικόνα του Μνημείου Ολοκαυτώματος καλυμμένου με κόκκινη μπογιά και της καταστροφής των λουλουδιών που ήταν τοποθετημένα σε αυτό, αποτελεί μια ακόμη θλιβερή και ξεκάθαρη ένδειξη για τις τραγικές συνέπειες που μπορούν να έχουν ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία. Ως φαίνεται, από την τρίτη βεβήλωση του Μνημείου Ολοκαυτώματος μέσα σε λίγους μήνες (Δεκέμβριος 2017, Ιανουάριος 2018 και Ιούνιος 2018), δεν είναι λίγοι αυτοί που στις μέρες μας, παρά τα όσα έχει διδάξει η Ιστορία είναι έτοιμοι να βαδίσουν σε επικίνδυνα μονοπάτια ασπαζόμενοι αντισημιτικά στερεότυπα και θεωρίες.

ΣΕΚΕΕ & καπαresearch: Η Ελληνίδα στην Ψηφιακή Εποχή

Η πρωτότυπη έρευνα «Η Ελληνίδα στην Ψηφιακή Εποχή» με θέμα τη σχέση των γυναικών με τα σύγχρονα τεχνολογικά εργαλεία της ψηφιακής επικοινωνίας και τη θέση τους στην οικονομική και κοινωνική ζωή, παρουσιάστηκε σε ειδική εκδήλωση στο Μέγαρο Υπατία την Τετάρτη 7 Μαρτίου 2018, με την ευκαιρία της ημέρας της Γυναίκας. Ακολούθησε συζήτηση με τη συμμετοχή γυναικών που έχουν διακριθεί στον επιχειρηματικό, ακαδημαϊκό και δημοσιο-διοικητικό χώρο.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από τον ΣΕΚΕΕ - Σύνδεσμος Εταιρειών Κινητών Εφαρμογών Ελλάδος, σε συνεργασία με το ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕΕ και τη συνδρομή της εταιρείας ερευνών Kάπα Research.

Στην εισαγωγική του ομιλία ο Γενικός Διευθυντής του ΣΕΚΕΕ κ. Γιάννης Κωτσής-Γιανναράκης επισήμανε ότι: “Είναι κρυφό μυστικό στο χώρο της τεχνολογίας ότι ο ρόλος της γυναίκας στην καινοτομία και στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων είναι πολύ πιο σημαντικός από ότι δείχνουν τα ποσοστά των γυναικών στα διοικητικά συμβούλια στα ερευνητικά τμήματα και γενικότερα στα στελέχη αυτών των επιχειρήσεων Από την άλλη, είναι διαπιστωμένο ότι οι εταιρείες που διοικούνται σε μεγάλο ποσοστό από γυναίκες, έχουν κατά μέσο όρο 20% αυξημένη παραγωγικότητα!! Έτσι ο στόχος για ίσες ευκαιρίες στην απασχόληση και στη δημιουργική εξέλιξη στον επαγγελματικό χώρο, αποτελεί πλέον έναν παγκόσμιο στόχο του οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και και μάλιστα αναφέρεται σαν ο στόχος υπ αριθμόν 5 στην ανάπτυξη. Η επίτευξη αυτού του στόχου αποτέλεσε φέτος ένα από τα βασικά θέματα του συνεδρίου Mobile World Congress 2018 που πραγματοποιήθηκε στη Βαρκελώνη την περασμένη εβδομάδα και στο οποίο η Ελλάδα συμμετείχε για 6η συνεχή χρονιά, με πρωτοβουλία του ΣΕΚΕΕ.

Δυστυχώς, όμως, η εικόνα για τη χώρα μας δεν είναι καθόλου καλή. Η Ελλάδα καταλαμβάνει την τελευταία θέση στον Δείκτη Ισότητας των Φύλων, σύμφωνα με την πρόσφατη ανακοίνωση του Ευρωπαϊκού Ινστιτούτου για την Ισότητα των Φύλων (EIGE). Το να αλλάξουμε αυτή τη θέση αποτελεί μια σημαντική πρόκληση για όλους μας”, κατέληξε.

Την έρευνα παρουσίασε ο κ. Γεράσιμος Ρουτζούνης, της ΚΑΠΑ Research, τα κεντρικά συμπεράσματα της οποίας είναι:

1. Μια διασυνδεδεμένη ελληνική κοινωνία:
   • 75% των Ελλήνων χρηστών του internet με το smartphone στο χέρι, χρησιμοποιούν το διαδίκτυο τακτικά και αποτελεσματικά.
   • Από τα πρώτα 15’ της ημέρας έως και τα τελευταία 15’ πριν πέσουν για ύπνο, «τσεκάρουν» πολύ συχνά το κινητό τους για να παρακολουθήσουν τις ειδήσεις, να στείλουν και να λάβουν sms/e-mails, ή να ασχοληθούν με φωτογραφίες/βίντεο.
   • Οι κίνδυνοι εντοπίζονται στην παράνομη χρήση των τραπεζικών στοιχείων ή των προσωπικών δεδομένων, αλλά και στην επίδραση των ψηφιακών οθονών (υπολογιστές, smartphones, tablets) στη ζωή των παιδιών.
2. Η 4η βιομηχανική επανάσταση βρίσκει γυναίκες και άνδρες ίσους:
   • Η χρήση των νέων τεχνολογιών και η κατανάλωση των ψηφιακών υπηρεσιών είναι από τους λίγους τομείς στους οποίους δεν καταγράφεται ανισότητα ή χάσμα των δύο φύλων στη χώρα μας. Οι ψηφιακές υπηρεσίες / προϊόντα που προσφέρουν η δημόσια διοίκηση, οι επιχειρήσεις, οι ηλεκτρονικές συναλλαγές, το διαδίκτυο - ως κύρια πηγή ενημέρωσης - αλλά και η παρουσία στα κοινωνικά δίκτυα, αξιοποιούνται εξίσου από γυναίκες και άνδρες.
3. Η Ελλάδα «ψηφιακά» έτοιμη να περάσει στην επόμενη φάση:
   • 67,5% των γυναικών και το 66,5% των ανδρών έκανε χρήση κάποιας ψηφιακής υπηρεσίας του δημοσίου το τελευταίο εξάμηνο μένοντας ικανοποιημένο από την παρεχόμενη υπηρεσία.
   • Το TAXIS θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «η ναυαρχίδα των δημοσίων ψηφιακών υπηρεσιών» και έπεται η ΔΙΑΥΓΕΙΑ, εφαρμογές που έχουν βελτιώσει τη σχέση κράτους-πολίτη, σύμφωνα με το 85% και το 60% περίπου των ερωτώμενων αντίστοιχα.
   • Πάνω από το 70% των ερωτώμενων κρίνει θετικά το επίπεδο των ψηφιακών υπηρεσιών που προσφέρουν οι επιχειρήσεις στην Ελλάδα.
4. 4. Η «κινητή διακυβέρνηση» ξεκινά από την Τοπική Αυτοδιοίκηση:
   • Από όλες τις βαθμίδες της διοίκησης, η κυβέρνηση συγκεντρώνει το μεγαλύτερο ποσοστό θετικής γνώμης για το έργο της στον τομέα των ψηφιακών υπηρεσιών. Η δημοτική αρχή όπως, επίσης, η περιφερειακή αρχή, φαίνεται να υστερούν – σε έργο – στον ψηφιακό τομέα.
   • Οι υπηρεσίες του δημοσίου που επιδέχονται περαιτέρω ψηφιακής ανάπτυξης, εντοπίζονται στην αστική κατάσταση, στην υγεία / κοινωνική μέριμνα και στην εργασία / ασφάλιση / συντάξεις.
   • Η υστέρηση αυτή μπορεί να αποδειχθεί ένα προνομιακό πεδίο ανάπτυξης – όχι πλέον της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης (e-government) – αλλά της κινητής διακυβέρνησης (m-government), που αποτελεί τη νέα πρόκληση του ψηφιακού 21ου αιώνα.

Στη συνέχεια η κα Ιωάννα Προφύρη από το ΙΜΕ-ΓΣΕΒΕ αναφέρθηκε στο "χάσμα" ανάμεσα στις δυνατότητες και στην πραγματικότητα της συμμετοχής των γυναικών στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή στην Ελλάδα.

Την εκδήλωση χαιρέτησε η κα Άννα-Μισέλ Ασημακοπούλου, Βουλευτής, Υπεύθυνη Τομέα Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης της Νέας Δημοκρατίας.

Η κα Ζέφη Δημαδάμα, Αντιπρόεδρος PES Women, επισήμανε ότι πρέπει να δοθεί Ιδιαίτερη βαρύτητα στην ασφάλεια στο διαδίκτυο, ίσες ευκαιρίες σε όλους, κατάρριψη των στερεοτύπων και ανάγκη εκπαίδευσης στη χρήση των ΤΠΕ από την πρώτη βαθμίδα. Επίσης, ανέφερε ότι μέχρι το 2025 προγραμματίζεται να υιοθετηθούν ίδια επίπεδα αμοιβών για άνδρες και γυναίκες εργαζόμενους.

Η κα Δέσποινα Μητροπούλου, Γενική Διευθύντρια, Οργανισμός Ανοικτών Τεχνολογιών, τόνισε την ανάγκη να γίνει εναρμόνιση στην εκπαίδευση με τις ανάγκες δεξιοτήτων της αγοράς, γιατί η κοινωνία δεν προάγει πρότυπα παραδείγματα γυναικών που έχουν διακριθεί αλλά παραμένει κολλημένη σε πιο παραδοσιακά, που ουσιαστικά δεν βοηθούν στην επαγγελματική ανέλιξη και πρόοδο γυναικών στελεχών στον τομέα των ΤΠΕ.

Η κα Νάνσυ Καρανάσιου, CTO, Vidavo AE

Όντας η ίδια επιστήμονας, και σήμερα υψηλόβαθμο στέλεχος επιχείρησης, που ξεκίνησε την καριέρα της ως προγραμματίστρια, τόνισε ότι πρέπει να δοθεί έμφαση στην παιδεία και στην κατάργηση των παραδοσιακών προτύπων, έτσι ώστε να υπάρξουν περισσότερες γυναίκες προγραμματίστριες, ένας τομέας στον οποίο υπάρχει φοβερή έλλειψη.

Η κα Μαρία Μπούρα, Υπεύθυνη Στρατηγικής, Ericsson

Επεσήμανε ότι θα πρέπει να δοθούν κίνητρα από την πολιτεία ώστε να βοηθήσουν τη γυναίκα-στέλεχος-σύντροφο και μητέρα ώστε να μπορέσει να ανταποκριθεί στον πολυσχιδή ρόλο της με επιτυχία και αποτελεσματικότητα. Η πιθανή λύση θα μπορούσε να βασιστεί σε 3 διαστάσεις:

α) κράτος-κοινωνία

Προάγοντας το μοντέλο της κυβέρνησης που θα αποτελείται από ισόβαθμο αριθμό ανδρών-γυναικών

Παρέχοντας φορολογικές ελαφρύνσεις ως κίνητρο για τη γυναικεία επιχειρηματικότητα

Παρέχοντας υποστήριξη προκειμένου να μπορέσουν οι γυναίκες να ανταπεξέλθουν τόσο στον επαγγελματικό όσο και στον επαγγελματικό στίβο.

β) επιχειρήσεις,

Να δώσουν κίνητρα και ίσες ευκαιρίες σε γυναίκες να στελεχώσουν τη διοίκηση της εταιρείας, τηρώντας την απαιτούμενη ισορροπία στο ύψος των αμοιβών.

γ) ατομικό επίπεδο

Να δίνουμε οι ίδιοι το παράδειγμα για την ίση αντιμετώπιση, επηρεάζοντας έτσι το κοινωνικό μας περιβάλλον.

Η κα Νάνσυ Ρουτζούνη, Μηχανικός Πληροφοριακών Συστημάτων, Σύμβουλος Δημοσίων Πολιτικών Ψηφιακής Πολιτικής, Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης

Κατέθεσε την άποψή της ότι η κοινωνία μας υποστηρίζει τα κλασσικά πρότυπα, επιβάλλοντας την άποψη ότι ο προγραμματισμός και οι αυτοματισμοί είναι κάτι αγορίστικο, ενώ τα κορίτσια θα πρέπει να εκπαιδευθούν σε κάτι που παραδοσιακά θεωρείται κοριτσίστικο. Το ίδιο πρόβλημα υπάρχει κ στην Ευρώπη.

Η αλλαγή κουλτούρας και διοίκησης για τον ψηφιακό μετά σχηματισμό μπορεί να εξυπηρετηθεί από γυναίκες. Οι γυναίκες θα πρέπει να συμμετέχουν στα κέντρα λήψης αποφάσεων.

Gender Inequality holds strong in the European Union

Progress towards gender equality in the EU‑28 is rather slow — the Gender Equality Index score increased from 62 points in 2005 to 65 points in 2012 and 66.2 points in 2015. Each Member State has room for improvement and faces particular obstacles to achieving gender equality. The Index helps Member States identify these issues and points out which population groups face additional challenges.  Out of the Index’s six core domains, the most improvement was made in the domain of power, while gender inequalities have increased in the domain of time over the past 10 years. For the first time, the Gender Equality Index adds to the analysis an intersectional perspective which shows that gender inequalities vary across age, education, family composition and parenthood, country of birth and disability. The evidence calls for an intersectional approach in policymaking to target unique experiences of discrimination and disadvantage for both women and men.

Διεθνής Αμνηστεία: Δικαιολογία απραξίας για την Ελλάδα η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας

Σημερινή ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστείας πιέζει την Ελληνική κυβέρνηση να μετακινήσει χιλιάδες προσφυγες που κρατουνται από το καλοκαίρι του 2016 σε αθλιες βιοτικες συνθήκες σε νησιά του Αιγαίου στο εσωτερικό. Η ανακοίνωση ειναι καταπέλτης για την πολιτική επιλογή της κυβέρνησης Τσίπρα για την οποια γράφει οτι εκμεταλλευτηκε την προβληματική συμφωνία επαναπροωθησης προσφύγων ΕΕ - Τουρκίας, ώστε να μην κάνει απολύτως τίποτα.

Διαβάστε το report ΕΔΩ.

GRETA urges Greece to national anti-trafficking strategy

This is the first report on Greece, from the Council of Europe’s expert group against human trafficking (GRETA) praises positive steps taken by Greek authorities to combat human trafficking, but also highlights a number of shortcomings.  GRETA welcomes the adoption of anti-trafficking legislation, the setting up of co-ordinating and specialised structures, the provision of training to relevant professionals and awareness-raising activities.  However, the report also underlines gaps in the fight against human trafficking, such as the absence of a national anti-trafficking strategy or action plan. While GRETA welcomes the recent formalization of the National Referral Mechanism, it urges the Greek authorities to take further steps to improve the identification of victims of trafficking for all forms of exploitation. Despite reports of forced labour in sectors such as agriculture, tourism or domestic work, there have been few cases of identified trafficking victims for the purpose of labour exploitation. While women and girl trafficking victims can be provided with safe accommodation and assistance in shelters run by the National Centre for Solidarity (EKKA) and NGOs, GRETA urges the authorities to ensure that male victims also benefit from the assistance provided for by law. Further, GRETA calls on the Greek authorities to improve the support to child victims of trafficking, by taking account of their special needs, addressing the situation of children who have gone missing, and putting an end to child detention for immigration purposes.

Even though Greek law provides for a recovery and reflection period for trafficking victims that is longer than the minimum of 30 days foreseen in the Convention, GRETA stresses that this period is rarely applied in practice and urges Greek authorities to inform presumed victims of the possibility to use such a period and to effectively grant it.  Furthermore, despite the existence of legal possibilities for trafficking victims to claim compensation from the perpetrator or the State, there are no known cases of compensation having been granted. GRETA urges Greek authorities to adopt measures to facilitate and guarantee access to compensation for victims of trafficking.  GRETA also notes with concern the low number of final convictions for human trafficking offences in general, and the near absence of convictions for trafficking for the purpose of forced labour in particular. GRETA urges Greek authorities to prioritize the identification of gaps in the investigation procedure and the prosecution of trafficking cases in order to ensure an expeditious trial and effective, proportionate and dissuasive convictions.

Download the report from HERE.

Φιλόζωος μισάνθρωπος: Διάσπαρτες σκέψεις για μια ισχυρή αντίθεση όρων

Αυτός είναι(?) ο Γιώργος. Ή τουλάχιστον έτσι τον ονομάσαμε τα 3 χρόνια που έμεινε κοντά μας.
Τον βρήκε φίλος αποστεωμένο και ανθρωπόφοβο, ελαφρώς κουτσό από κάποιο χτύπημα ή παράσυρση από αυτοκίνητο,
και τον κράτησε  για μερικά χρόνια στο κτήμα του. Το 2015 τον αποχωριστήκαμε.
Ο Γιώργος είχε ένα από τα πιο ανθρώπινα βλέμματα που έχω δει σε ζώο, παρά τα όσα είχε ολοφάνερα τραβήξει.
Δεν έφυγε καθόλου από το μυαλό μου όσο έγραφα αυτή την ανάρτηση και,
νομίζω, αξίζει να την εικονογραφήσει. Άλλωστε αποτελεί πεποίθηση μου ότι ορισμένα ζώα διακρίνονται
περισσότερο για ανθρώπινες αρετές από αρκετού ανθρώπους που υπερπροβάλλουν τις αξίες τους.

Η λέξη φιλόζωος φαίνεται εκ πρώτης όψης ευγενική, αλλά είναι ιδιαίτερα ατυχής, από τα αρχαία χρόνια έως και την σύγχρονη εποχή. Στην Αττική Διάλεκτο "φιλόζωος" είναι αυτός που αγαπά υπέρμετρα τη ζωή, που νοιάζεται υπερβολικά γι' αυτήν, χαρακτηριζόμενος από δειλία και μαλθακότητα. Στην Ελλάδα σήμερα τυπικά σημαίνει τους "φίλους των ζώων", και κατά την αμφίσημη ετυμολογική ερμηνεία και τον "φίλο της ζωής". Στην εποχή των Social Media όμως, όπου καθένας επιδεικνύει το πιο κραυγαλέο μέρος του εαυτού του -και όχι απαραίτητα το καλυτερο- κατάντησε να σημαίνει έναν άκρατο μισανθρωπισμό, ο οποίος εκφράζεται με την εμμονική δημοσίευση φωτογραφιών τεμαχισμένων πτωμάτων, ημιθανών και ακρωτηριασμένων ζώων, συνοδευόμενων από μανιώδη διαλεκτική  μίσους ενάντια σε οποιονδήποτε άλλο ο γράφων αυτά  τα σχόλια εικάζει είτε ότι ευθύνεται, είτε ότι δεν κάνει τίποτε για να σταματήσει τους θύτες και να προστατεύσει το άτυχο ζωντανό. Συνηθέστερα, ούτε οι χρήστες που αναπτύσσουν την εν λόγω διαλεκτική κάνουν κάτι το ιδιαίτερο, πέρα από το να αναδημοσιεύουν εμμονικά εικόνες φρικαλεοτήτων, να απαιτούν με πύρινο λόγο Θεϊκού δικαστή από άπαντες να τους μιμηθούν, και να εκτοξεύουν μύδρους εναντίον όποιου τολμά να τους παρακούσει.

Είναι κρίμα που μια τόσο ευγενής έκφραση κατήντησε, τις μισές φορές που εκφέρεται, να σημαίνει κομπλεξικούς υστερικούς μισάνθρωπους που κυνηγούν να αναδειξουν εαυτόν στην αγιότητα, υποδεικνύοντας άπαντες όσους δεν τους συνερίζονται ως υπαίτιους της δυστυχίας του κόσμου, και δη των "αδέσποτων ζώων"!

Προσωπικά έχω πλείστες όσες διαφωνίες με την τρέχουσα ατζέντα θεμάτων που αφορούν τον υπερπληθυσμό των ανθρωπόφιλων ζώων που κατά την γνώμη μου λανθασμένα ονομάζουμε "κατοικίδια", "Αδέσποτα" και τόσα άλλα ονόματα που υπαινίσσονται ότι ο ρόλος που τους επιφύλαξε η Φύση είναι να ικανοποιούν τα ψυχολογικά κενά μας. Περεταίρω θεωρώ αναγκαίο τον σεβασμό της Φύσης και εντός αυτού του πλαισίου και τον σεβασμό των ζώων. Τάσσομαι ενάντια στην  βία όταν αυτή δεν είναι αναγκαία  για την προστασία της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας, ή την επιβίωση -και, ναι, αυτό αφορά και την διατροφή με κρέας. Και, φυσικά, δεν αντλώ καμία ικανοποίηση -το αντίθετο μάλιστα, η ενσυναίσθηση μου χτυπάει "κόκκινο"- αφαιρώντας ζωή ή τραυματίζοντας οποιονδήποτε οργανισμό  χωρίς λόγο. Και όταν γράφω ὁποιονδήποτε" εννοώ οποιονδήποτε, ακόμα και έναν φανατικό "φιλόζωο" ή ένα μυρμήγκι (παρά την σαφή μεγαλύτερη εκτίμηση μου για την δεύτερη ζωική μορφή του παραδείγματος μου).

Συνεπώς αντιλαμβάνεστε ότι δεν χαίρομαι καθόλου στην θέα ενός πτώματος σε αστικό η εξοχικό περιβάλλον, ανθρώπου ή ζώου, κλπ. Ωστόσο, όπως και στην τέχνη, έτσι και στην πραγματική ζωή, πάντοτε βλέπεις καλύτερα την ολοκληρωμένη εικόνα, αν κάνει ένα βήμα πίσω, και ατενίσεις την ολοκληρωμένη εικόνα καλύτερα.

Εγκληματική ανευθυνότητα
Πίσω από μια εγκατάλειψη ζώου κρύβεται πολύ συχνά η απόγνωση του ιδιοκτήτη λόγω ενός προβλήματος συμπεριφοράς του, το οποιο ξεκινά είτε από την έλλειψη βασικών γνώσεων από την πλευρά του ανθρώπου που αποφάσισε να συγκατοικήσει με μια άλλη μορφή ζωής, είτε από την απόφαση αυτή καθαυτή της συγκατυοίκησης· ναι, δεν είναι κάθε ανθρωπόφιλο ζωντανό κατάλληλο ως αξεσσουάρ του σαλονιού μας! Ζημιές, θόρυβος, επιθετικότητα, ακολουθούν την παρανόηση ότι ένα σκυλί ή ένα γατί, ή οποιοδήποτε άλλο ζώο είναι ένα ρομποτάκι που θα μεγαλώσει μόνο του, χωρίς να ασχοληθεί κανείς ιδιαίτερα μαζί του, κλεισμένο στους 4 τοίχους, και θα είναι εκει όπως εμείς το θέλουμε, οταν εμείς το θέλουμε, ενώ παράλληλα, θα είναι καλό, υπάκουο, καθαρό, κλπ. Τα πράγματα έχει κάνει ακόμα χειρότερα ο τρόπος προώθησης και πώλησης ζώων σε pet shops. Η έκθεση "κατοικίδιων" στη βιτρίνα διαμορφώνει κουλτούρα αναλωσιμου καταναλωτικού αγαθού παρά υιοθεσίας ή συγκατοίκησης, και, κατά συνέπεια περιορισμένης ευθύνης από την πλευρά του αγοραστή. Έτσι καλλιεργείται η νοοτροπία πως αν "χαλάσει", ή αν είναι ανυπάκουο, συμπεριφέρεται μή αναμενόμενα, κλπ., έχουμε δικαίωμα να το πετάξουμε και να πάρουμε άλλο...

Προχθές, έμαθα για φίλη φίλης που σε διαμέρισμα ~60 τ.μ. διατηρεί δύο μεγαλόσωμα σκυλιά και 4 γάτες. Θεωρεί τον εαυτό της φιλόζωο το δίχως άλλο, και οποιονδήποτε ενοχλείται από τα γαβγίσματα ή τρομάζει στην θέα τους στον διάδρομο της πολυκατοικίας  ρατσιστή, οπισθοδρομικό και εχθρό των ζώων. Η ίδια θεωρεί ότι είναι φίλη τους και προστάτιδα τους.

Ηθικά διλήμματα που λαμβάνουν νομική μορφή
 Οι Φιλοζωικές Οργανώσεις δίνουν αγώνα επί δικαίων και αδίκων εδώ και πολλά χρόνια στην Ελλάδα. Δεν αντιμάχονται μονάχα συντηρητικές πολιτικές, παρωχημένες νομοθεσίες, και τον φόβο της άγνοιας,  αλλά συνηθέστερα προκαταλήψεις και μισαλλοδοξία. Ζητήματα καθημερινότητας, οπως η δυνατότητα κάποιου να μπει μαζί με τον σκύλο του σε ένα βαγόνι, ένα λεωφορείο, ένα ΚΤΕΛ ή ένα πλοίο, το δικαίωμα του ζώου να μην ταξιδέψει κλεισμένο σε ένα στενό κλουβί χωρίς νερό στον καύσωνα στο τελευταιό κατάστρωμα πριν τον ουρανό εν μέσω θερινού καύσωνα, δεν είνα καθόλου αυτονόητα στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας. Παράλληλα, πολλοί είναι οι συνοδοί ζώων που κάνουν στην  κυριολεξία ό,τι τους κατέβει στον δημόσιο χώρο, αλλά και στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, επικαλούμενοι νόμους που δεν υπάρχουν ή δεν προβλέπουν όσα ισχυρίζονται, προκαλώντας με εριστικό τρόπο φασαρίες, και φερόμενοι με τρόπο που θα κατέκριναν ακόμα και τα ζωντανά που συνοδεύουν, αν είχαν μιλιά.

"Αντί-" λύσεις
Σκέπτομαι ότι η άσκηση νομοθετημένων κριτηρίων στην δυνατότητα υιοθεσίας ανθρωπόφιλων ζώων θα ήταν μία λύση, ιδίως για ζώα ενός μεγέθους και πάνω. Σίγουρα το τσιπάρισμα των ζώων λύνει κάποια θέματα ως προς την εγκατάλειψη, ενώ η στείρωση κάποια άλλα. Ως προς τις μετακινήσεις και την προσβασιμότητα το θέμα δεν είναι μόνο ο νόμος, ο οποίος στην τελευταία του αναθεώρηση δημιουργεί περισσότερα προβλήματα από όσα λύνει, αφού αφήνει στην διακριτική ευχέρεια των οδηγων ΚΤΕΛ, πούλμαν και λεωφορείων την αποδοχή ή την αποβολή συνοδού ζώου μαζί με αυτό, όσο ζήτημα κοινής ανοχής, το οποίο είναι και το μεγαλύτερο "αγκάθι" στον δημόσιο χώρο σήμερα. Δεν μπορεί όλοι οι επιβάτες των ΜΜΜ να γίνονται αυτόματα αλλεργικοί στις γάτες κάθε φορά που εισέρχεται επιβάτης με γατοφόρο! Δεν είναι δυνατόν να ξελαρυγγιάζονται άπαντες μόλις βλέπουν σκύλο σε λεωφορείο, ή κοντά σε παραλία, ακόμα και εαν τηρούνται νομικές  απαιτήσεις. Σκέφτομαι πόσο εύκολα χωριζόμαστε σε δύο ή περισσότερα αντιμαχόμενα μέρη όταν αντιμετωπίζουμε ένα πρόβλημα. Σκέφτομαι ότι σε εποχές πολιτικής βίας, οικονομικής ανέχειας και κοινωνικής διχόνοιας θα πρέπει να αναζητήσουμε συμβιωτικούς τρόπους μεταξύ μας. Ανάμεσα τους εντάσσεται και το πρόβλημα της υιοθεσίας, συγκατοίκησηςη και τελικά συνύπαρξης με τα ζώα.

2017 Human Rights Watch World Report

The rise of populist leaders in the United States and Europe poses a dangerous threat to basic rights protections while encouraging abuse by autocrats around the world, Human Rights Watch Executive Director Kenneth Roth said today in launching the World Report 2017. Donald Trump’s election as US president after a campaign fomenting hatred and intolerance, and the rising influence of political parties in Western Europe that reject universal rights, have put the postwar human rights system at risk. Meanwhile, strongman leaders in Russia, Turkey, the Philippines, and China have substituted their own authority, rather than accountable government and the rule of law, as a guarantor of prosperity and security. These converging trends, bolstered by propaganda operations that denigrate legal standards and disdain factual analysis, directly challenge the laws and institutions that promote dignity, tolerance, and equality, Human Rights Watch said.

Girls for Sale in India and Canada’s indigenous women -a child abducted every 8'

United Nations - "21st Century", is a half-hour, monthly news magazine series produced by United Nations Television. We focus on under-reported stories from around the world, told through the personal experiences of those affected. Featuring balanced reporting and, often unique access, this award-winning series covers issues from human rights to climate change; from combatting terrorism to the global migration issue; from health to development. In India – a child is abducted every 8 minutes. Most are girls. A third are never found. We follow the story of two girls who went missing - and one man’s struggle to find them before they are lost forever. Canada is facing an under-reported crisis. Since 1980, more than eleven hundred indigenous women and girls have been murdered or gone missing. The brutal murder of a 15-year old rallied the nation to stand up to the violence.

Ο κακός μας ο καιρός, κι οι κακοί μας ξένοι

Επειδή διαβλέπω πως μερίδα έγκριτων φίλων και σχολιαστών προσπαθεί να επιρρίψει τις ευθύνες για την τροπή που πήρε το μεταναστευτικό και πάλι στους ''κακούς ξένους'', κάνω τις εξής παρατηρήσεις :

1.Κανένας ευρωπαίος ηγέτης δεν κάλεσε 700.000 μετανάστες να έρθουν στην Ελλάδα το 2015.Τους κάλεσε ο ΣΥΡΙΖΑ, κι αυτοί ήρθαν.

2.Ηταν πολιτική επιλογή της συγκυβέρνησης να μην καταγράφονται και να μην ταυτοποιούνται μέσω αποτυπωμάτων οι μετανάστες.

3.Ηταν πολιτική επιλογή της συγκυβέρνησης να μην δημιουργηθούν κέντρα φιλοξενίας για τα οποία είχαν προγραμματισθεί ευρωπαϊκά κονδύλια ύψους 400 εκατ. ευρώ.

Κι επειδή διαβάζω από το πρωί απόψεις που υποστηρίζουν πως η έξοδος από την Σένγκεν, εν τοις πράγμασι ,ουδεμία συνέπεια θα έχει, τους ενημερώνω πως οι συνέπειες θα είναι πολλές κυρίως οικονομικές μα πάνω απ΄όλα πολιτικές.Και θα είναι δυσβάστακτες. Φαίνεται πως οι εγχώριες και οι εξωχώριες δυνάμεις που επιθυμούν την έξοδό μας απο την ευρωζώνη, συμπορεύονται.

-Σάκης Μουμτζής

Ναι, είμαστε ρατσιστές

"Στην Ελλάδα το 2016 με την ”Αριστερά” στο τιμόνι και εντός των συνόρων της χώρας, δύο Παλαιστίνιοι, πολίτες του Ισραήλ εξαναγκάζονται από Ισραηλινούς επιβάτες να κατεβούν από αεροσκάφος της Aegean, στο Ελευθέριος Βενιζέλος, γιατί λέει ότι οι Ισραηλινοί ανησυχούσαν για την ασφάλεια τους. Όλα αυτά ενώ είχε παράτυπα και με το έτσι θέλω κληθεί η αστυνομία για να ελέγξει το έγγραφα των δύο επιβατών. Πάρα το γεγονός ότι οι αστυνομικοί δεν διαπίστωσαν κανένα πρόβλημα, η εταιρεία "εξαναγκάστηκε" από τους εξαγριωμένους Ισραηλινούς επιβάτες να μην επιτρέψει την επιβίβαση των δύο Παλαιστινίων, εξαιτίας της εθνικότητας τους". Έτσι σχολιασμένη κυκλοφορεί η είδηση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης...

Σκέφτεστε αν αυτό είχε συμβεί επί συγκυβέρνησης / δεξιάς κυβέρνησης / ΠΑΣΟΚ, κλπ., τι θα γινόταν την επόμενη μέρα; Δοξα τω  Θεο, τον Χριστό και την Παναγία (τους) έχουμε ΑΡΙΣΤΕΡΑ!  Και για να μην παραμένουμε στις κραυγές, αλλά να πάμε στην ουσία του πράγματος, ουσιαστικά οι επιβάτες θα κατέβαιναν ούτως ή άλλως, διότι οι ισραηλινοί εβραίοι που διαμαρτυρήθηκαν -όπως θα διαβάσετε στην φιλοαραβική πηγή που ακολουθεί (αλλά και σε άλλα Μέσα, είναι διαπιστωμένο ότι έτσι έγιναν τα πράγματα) κατάφεραν να πάρουν με το μέρος τους σημαντική μερίδα των επιβατών με αποτέλεσμα οι δύο Παλαιστίνιοι να κατέβουν από το  αεροπλάνο με την θέληση τους.

Το θέμα δεν είναι ότι τα πράγματα θα έπρεπε να έχουν γίνει εντελώς διαφορετικά. Ναι, η εταιρεία μπορούσε να επικαλεστεί πρόβλημα και να ακυρώσει την πτήση, αν στην πραγματικότητα (και πέραν των δηλώσεων του εκπροσώπου της) είχε πολιτική ενάντια στον ρατσισμό. Τι άλλο όμως θα ήταν το αναμενόμενο να γίνει;

Σε οποιαδήποτε ευνομούμενη Ευρωπαϊκή χώρα, κάποια Αρχή της Πολιτείας θα εγκαλούσε την εταιρεία για την λύση που έδωσε. Κι αυτό διότι οι Νόμοι από τον Διαφωτισμό και έπειτα είναι παραδεδεγμένο ότι βρίσκονται εκεί για να υπερασπίζονται τις μειοψηφίες. Αν λοιπόν "πολλοί επιβάτες" ή ακόμα και η "πλειοψηφία" εμποδίζουν την ελεύθερη διακίνηση ανθρώπων με βάση την εθνικότητα τους, αυτό, ναι, είναι ρατσισμός! Και μπορεί μια εταιρεία, ένας πιλότος ή οποιοσδήποτε ιδιωτικός φορέας να κλείνει το μάτι στους ρατσιστές, αλλά ένα κράτος όχι. Συνεπώς η Aegean θα έπρεπε να περάσει μια δικαστική διαδικασία για τις επιλογές της. Και αυτές οι επιλογές, για να ξεκαθαρίζουμε το ζήτημα- δεν είναι το ότι κατέβασε τους επιβάτες -όπως, κάκιστα αναφέρεται στα σχετικά δημοσιεύματα διάφορων αναρχικοαριστερών στα Μέσα κοινωνικής Δικτύωσης και σε ιστοσελίδες- αλλά ουσιαστικά ότι επέλεξε δια του υπαλλήλου της πιλότου / κυβερνήτη του  αεροσκάφους να συμπεριφερθεί διαφορετικά από τους υπόλοιπους επιβάτες.

Φυσικά σε εποχές τόσο ακραίας τρομοκρατίας, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι αν υπήρχε επώνυμη καταγγελία από επιβάτες ότι θεωρούν πως υφίσταται κίνδυνος τρομοκρατικής ενέργειας, θα έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία που ακολουθήθηκε (δηλαδή να κληθεί η Αστυνομία για επιπλέον έλεγχο), ο ρατσισμός όμως ξεκινάει από εκεί και πέρα. Διότι, αν πράγματι το πρόβλημα με τους ηυπόλοιπους επιβάτες που ξεσηκώθηκαν ήταν ανυπέρβλητο, ηθική υποχρέωση της ευαιρείας θα ήταν να μην πετάξει, και αυτό να συμβεί με ευθύνη των επιβατών, από τους οποίους θα μπορούσε να σπρώξει το ζήτημα και να ζητήσει η ίδια δια της νομικής οδού ή Εισαγγελέας αυτεπάγγελτα (μου είπαν, δεν είμαι σίγουρος ότι ισχύει αυτό) αποζημίωση για παρακώλυση συγκοινωνιών!

Συνεπώς, ναι η εταιρεία έδρασε ρατσιστικά, κλείνοντας το μάτι στους ρατσιστές για να μην χάσει πελάτες, και εαν τις επόμενες ημέρες η Δικαστική Εξουσία δεν κινηθεί αυτεπάγγελτα εναντίον της, κατά την γνώμη μου, υποστηρίζει τους ρατσιστές.

Προτιμώμενη πηγή.

Μάθε παιδί μου ...θρησκευτικά!

Ουδέν νεότερον από το πεδίο των ατομικών ελευθεριών εν Ελλάδι....

"Στις 7-7-15 εικοσιοκτώ γονείς έστειλαν αίτημα στο Υπουργείο Παιδείας, ζητώντας να αλλάξει η παράνομη και αντισυνταγματική εγκύκλιος 12773/Δ2/23-1-2015 και να δοθεί και πάλι η δυνατότητα απαλλαγής από το μάθημα των θρησκευτικών σε όλους τους μαθητές, χωρίς εμπόδια και χωρίς έλεγχο των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων. Η εγκύκλιος αυτή δίνει οδηγία στους διευθυντές των σχολείων να προβαίνουν σε τεκμηρίωση των λόγων που προβάλλονται για την απαλλαγή, εξαναγκάζοντας έτσι γονείς και μαθητές σε αποκάλυψη ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων. Η εγκύκλιος δικαιολογεί αυτήν την τακτική μιλώντας για "φαινόμενα κατάχρησης του δικαιώματος απαλλαγής από τα Θρησκευτικά για λόγους που δεν συνδέονται με την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης". Όταν όμως κάποιος ζητά απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών, όποια και αν είναι η αφορμή του αιτήματός (π.χ. εξασφάλιση περισσότερου ελεύθερου χρόνου για μελέτη άλλων μαθημάτων) είναι αυτονόητο ότι έχει αποστασιοποιηθεί συνειδησιακά από το δόγμα που διδάσκεται ομολογιακά στο εν λόγω μάθημα, διαφορετικά δεν θα επιθυμούσε να απαλλαγεί. Η θρησκευτική συνείδηση δεν αποτελεί απόρροια κάποιου γεγονότος που μπορεί να τεκμηριωθεί (π.χ. καταχώρηση στο ληξιαρχείο), αλλά ενδιάθετη κατάσταση η οποία υπόκειται σε μεταβολές και για την οποία μπορούμε να πληροφορηθούμε μόνον από δήλωση του άμεσα ενδιαφερόμενου. Παρά το αίτημα των 28 γονέων, το Υπουργείο μέχρις στιγμής δεν έχει προβεί σε καμία ενέργεια, ούτε καν σε ενημέρωσή τους, δείχνοντας έτσι πλήρη έλλειψη ενδιαφέροντος και ευαισθησίας για το εν λόγω θέμα. Έχει γίνει τηλεφωνική επικοινωνία με το Υπουργείο επανειλημμένα: με το γραφείο Υπουργού, με το γραφείο αναπληρωτή Υπουγού (που πλέον έχει καταργηθεί), με την αρμόδια Γενική Διεύθυνση Σπουδών Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, προϊσταμένη κα Μπάρλα, τηλ. 210 3443615 και με το αρμόδιο Γ' Τμήμα της Διεύθυνσης Σπουδών Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, κα Βάρλα, τηλ. 210 3443272, μέχρις στιγμής χωρίς αποτέλεσμα. Η σχολική χρονιά ξεκινά σε τρεις ημέρες. Περιμένουμε από το Υπουργείο να ενεργήσει άμεσα, ακυρώνοντας την παράνομη εγκύκλιο και εκδίδοντας νέα, σύμφωνη με τον νόμο και το Σύνταγμα. Ελπίζουμε τα ΜΜΕ να μας στηρίξουν στην προσπάθεια αυτή δημοσιοποιώντας όσο το δυνατόν περισσότερο το θέμα".

-Τατιάνα Ραπακούλια (συνυπογράφουσα του αιτήματος ακύρωσης της εγκυκλίου)

Φως στο σκοτάδι

Δευτεριάτικο μάθημα ανθρωπιάς:

"Nα βάζεις στο χέρι Σύρου πρόσφυγα πενήντα ευρώ και εκείνος να μη τα δέχεται με τίποτα λέγοντας "εγώ είμαι ένας, θα τα καταφέρω, δώσε τα σε μια οικογένεια". Να συζητάς νύχτα στην Αγκαλιά που δεν έχει ρεύμα για την "Καρδιά του Σκότους" του Κόνραντ παρέα με Πακιστανό καθηγητή Αγγλικής Φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο της Λαχώρης. Να σου απαγγέλλει νεαρός Αφγανός στίχους της Σαπφούς και να σου λέει πως λυπάται που ήρθε βρώμικος πρόσφυγας στο νησί της. Να στέκεσαι σαν μαλάκας ακούγοντας από νεαρό Παλαιστίνιο μηχανικό-μηχανολόγο για τον Ηρόστρατο και τις υδραυλικές του μελέτες. Να τρως χοντρή ήττα στο σκάκι (τέσσερις φορές απανωτά) από δεκαπεντάχρονο από τη Σρι Λάνκα....Να λαμβάνεις με το ταχυδρομείο δεκάδες δέματα με τακτοποιημένα ρουχαλάκια από όλο τον πλανήτη και με σημειώματα "Υπομονή". "Βαστάτε". "Σταγόνα στον ωκεανό, μα σταγόνα". Να έρχεται ο μεροκαματιάρης, στην ηλικία σου και να σου δίνει μια τσάντα αναλγητικά που αγόρασε κάνοντας έρανο στη δουλειά του και να έχουν τσοντάρει όλοι. Να σχολάει dj από τη νυχτερινή του βάρδια σε μπαρ, να τον πετυχαίνεις εφτά η ώρα το πρωί ξενύχτη και να σου δίνει εβδομήντα ευρώ, ο,τι έβγαλε ολόκληρο το βράδυ "για να βοηθήσω τους ανθρώπους" και να φεύγει χαμογελώντας κάνοντας και μια σούζα. Να μην ξέρεις να εξηγήσεις στον παππού από το Χαλέπι πως αυτό που πάτησε βγαίνοντας από τη βάρκα είναι αχινός, να μη ξέρεις τη λέξη στα αγγλικά και να πετάγεται μια στρουμπουλή κοπελίτσα και να σε ταπώνει με προφορά χαμογελώντας "sea urchin!" Να έρχεται Έλληνας μετανάστης από Γερμανία και να σου λέει πεταχτά ενώ χάνεσαι πως θα πάει να προπληρώσει φρούτα και να καταλαβαίνεις πως σου πλήρωσε τα φρούτα όλου του επόμενου μήνα και βάλε και να μην ξέρεις καν το όνομά του να πεις ευχαριστώ. Να σου στέλνει μήνυμα ο Σύριος με την υπέροχη οικογένεια που πέρασε από την Αγκαλιά πριν ένα μήνα και να σου λέει "είμαστε Γερμανία, τα καταφέραμε, είμαστε ζωντανοί". Είπα να μην κάνω άλλη ανάρτηση για αυτήν την εβδομάδα, μα τέτοια πράγματα αν δεν τα μοιραστώ θα κάσω...Καταστάσεις που δεν είχαμε τη δύναμη να φανταστούμε. Αλήθεια δεν έχω δικαίωμα να μην πω τι ζούμε, τα καλά και τα κακά, δεν έχω το δικαίωμα".

Γιώργος Τυρίκος, στο προφίλ του στο facebook, ΕΔΩ.

Η Πορνογραφία ως κριτήριο πολιτισμικής ανέλιξης

Εικονογράφηση:
Έργο της Άννας - Μαρίας Θεοδώρογλου, από την έκθεση της Πτυχιακής της
στην Σχολή Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας
στην Φλώρινα. Όλη η σειρά των έργων είναι ένα σχόλιο
στην οπτική της διαφορετικότητας και στον βαθμό εξοικείωσης του θεατή,
που όταν είναι μικρός γεννάει τέρατα κατά την αντίληψη του,
ενώ όσο αυξάνεται, γίνεται αντιληπτό -ιδίως στην σφαίρα του ερωτισμού-
ότι η έννοια του ωραίου, οι διαφορές των φύλων και των φυλών,
η έλξη, η επιθυμία, είναι κοινοί τόπoι που δένουν όλους,
αμφισβητώντας φανερά την κάθε norma. Έτσι,
αν και το έργο δεν σχετίζεται άμεσα με το θέμα του άρθρου,
δεν μπορούσα να μην σκεφτώ την καλλιτέχνη καθώς το έγραφα,
καθώς γνωρίζω ότι συναφή θέματα διατρέχουν το έργο της.
Περισσότερα έργα της θα βρείτε ΕΔΩ.

Η τρέχουσα Βρετανική κυβέρνηση φέρεται να ζητά από τους παροχείς υπηρεσιών διαδικτύου να "φιλτράρουν", δηλαδή να ελέγχουν, να καταγράφουν -και πιθανώς μελλοντικά να σταματούν σε κάποιες περιπτώσεις- την διακίνηση πορνογραφικού υλικού από επίσημα πορνογραφικά sites ενηλίκων (δείτε ΕΔΩ), με έναυσμα την φανερή αδυναμία και απροθυμία τους να ελέγχουν σχολαστικά την ηλικία όποιου απολαμβάνει (κυριολεκτικά) τις υπηρεσίες τους. Προς τούτου προτείνεται να θεσπιστεί σύνδεση με τους τραπεζικούςλογαριασμούς κάποιου, ώστε να 1000% επιβεβαβιωμένο ότι είναι ενήλικος.

Η είδηση με ενόχλησε. Ακριβώς όπως οι περισσότεροι φίλοι μου, έτσι κι εγώ, δεν θα αποφύγω να παραδεχθώ, αν εκκινηθεί σχετική συζήτηση, ότι βλέπω τσόντες, ότι θεωρώ τυχερή, κατά μια έννοια, την γενιά αγοριών και κοριτσιών που δεν είναι υποχρεωμένα σε όλες εκείνες τις ντροπιαστικές και αμήχανες συζητήσεις με περιπτεριούχους, ψιλικατζήδες, και άλλους ανθρώπους για κάτι καθαρά ιδιωτικό. Βεβαίως αντιλαμβάνομαι την αρνητική συμβολή της σχετικής "αγοράς" στην ανάπτυξη προτύπων σεξουαλικής συμπεριφοράς, και ως ενήλικας άντρας την έχω εισπράξει πολαπλώς όσες φορές έχω συνευρεθεί με πολύ μικρότερες μου γυναίκες, οπότε αντιλαμβάνομαι, παράλληλα, το πρόβλημα που "βλέπουν" πολλοί γονείς όταν σκέπτονται ότι αν οι τσόντες ήταν πιο περιορισμένες τα βλαστάρια τους δεν θα τις παρακολουθούσαν από την 5η δημοτικού. Όπως και άλλων ειδών απαγορεύσεις, έτσι και αυτή ίσως μπορεί να λειτουργήσει με ήπιο τρόπο και ως μορφή ελευθερίας και όχι περιορισμού.

Σε κάθε περίπτωση πάντως η κίνηση είναι ενοχλητική. Η ουσιαστική ταυτοποίηση δεν θα ήταν προβληματική βεβαίως, αν η κοινωνία μας ήταν ανοικτή σε αυτά τα ζητήματα. Αν, δηλαδή, δεν ευαγγελιζόταν ότι θεωρεί από προβληματικό μέχρι ανώμαλο κάποιος να ηδονίζεται παρακολουθώντας μια ερωτική πράξη, να φαντασιωνεται την συμμετοχή του, να "τελειώνει" μόνος του. Αν παραδεχόταν πως λειτουργεί η ίδια, και δεν ασχολιόταν με το πως λειτουργούν οι άλλοι. Αν η έννοια της ανωτερότητας ήταν μαζικά παραδεγμένο ότι έλκει στην καταγωγή από την συνολική -κατά το δυνατόν- πρόοδο και δεν εδράζεται στην υποτίμηση των άλλων. Όσο θεωρούμε βρώμικο κάθε τι που το όποιο δικό μας σύστημα αξιών δεν πρεσβεύει, και ιδίως εκείνο στο οποίο ρέπουμε αλλά δεν θέλουμε να παραδεχτούμε, καμία κοινωνική πρόοδος δεν είναι εφικτή αφ' εαυτή, ήτοι αν δεν είναι επιβεβλημένη. Στην πραγματικότητα, καμία πολιτιστική πρόοδος δεν θα επιτευχθεί, όσο ο ετεροπροσδιορισμός μας έχει αρνητικό φορτίο, αυτό της αδυναμίας παραδοχής του Εαυτού. 

156.726 άνθρωποι δεν είναι τυχαίοι

"Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος", "πολιτική ανοικτών θυρών", "οι πρόσφυφες είναι αδέλφια μας", "ΟΧΙ στα στρατόπεδα συγκέντρωσης", ήταν μερικά από τα ιδεοληπτικά συνθήματα με τα οποία τα ανεπάγγελτα και γενικώς άκαπνα στελέχη της παρούσας κυβέρνησης αντιμετώπιζαν μοχλεύοντας τους lifestyle ψευτο-ενδιαφερόμενους για τα κοινά άεργους ή καλοβολεμένους στο Δημόσιο από τις προηγούμενες κυβερνήσεις "ακτιβιστές" τους (άλλη μια λέξη που στην Ελλάδα τα τελευταία 6 χρόνια έχει χάσει εντελώς το νόημα της, μαζί με τις λέξεις "Αριστερά" και "Αναρχικός").


Σήμερα, μόλις επτά μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, διαβάζω για τους 156.726 "μη νόμιμους μετανάστες" που συνελήφθησαν (αναλογιστείτε πόσοι πιθανώς διαφεύγουν της σύλληψης) από τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους. Το αντίστοιχο νούμερο του 2014 ήταν 32.070. Επιπλέον, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, έχει αλλάξει άρδην η αναλογία εισερχομένων στην χώρα μας έναντι άλλων σημείων εισόδου εντός ΕΕ. Συγκεκριμένα το 2014 (ετήσια επισκόπηση) η αναλογία ήταν 1:9 σε σύγκριση με την Ιταλία, ενώ φέτος (7μηνία) είναι 1:1.

Άλλο ενδιαφέρον ζήτημα είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία έρχεται από την θάλασσα πλέον, και δη από την Τουρκία (126.250 εκ του ως ανωθεν αναφερθέντος συνόλου, ενώ πέρυσι ήταν 8.738), γεγονός που ενισχύει την άποψη για την αποτυχημένη πολιτική της παρούσας κυβέρνησης, υπογραμμίζοντας παράλληλα την αποτυχία του νεότερου τείχους του αίσχους που σήκωσε η ΝΔ στον Έβρο. Οι "πρόσφυγες χωρίς χαρτιά" (όπως είναι ο επίσημος διεθνής, και ακριβέστατος τους καθεστώτος της πλειονότητας των περιπτώσεων,  όρος)  έχουν αυξηθεί στα Δωδεκάνησα  κατα 1251%.

Αντιλαμβάνεστε ότι η χθεσινή ανακοίνωση της κυβέρνησης η οποία θριαμβολογεί για την λύση του προβλήματος με τους μετανάστες στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα, ήτοι την ουσιαστική μετακίνηση σε containers των 171 εκ των περίπου 500 που βρίσκονταν εκεί, αλλά με το που αναγγέλθηκε η μετακίνηση τους εξαφανίστηκαν μέσα στην Αθήνα, θεωρώντας ότι θα τους κλείσουν σε "στρατόπεδο συγκέντρωσης", είναι κατάπτυστη και γελοία. Αυτή την στιγμή, και σύμφωνα με τα στοιχεία των Δήμων και της Αστυνομίας περίπου 5.000 βρίσκονται στην Κω, 3.000 βρίσκονται στη Μυτιλήνη, 900 βρίσκονται στην Χίο, 1.200 βρίσκονται στη Σάμο.

Φυσικά, πλέον η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έπαψε να μιλά για στρατόπεδα συγκέντρωσης και υπογραμμίζει στην ανακοίνωση της περί μετακίνησης των προσφύγων στην πρώην χωματερή του Ελαιώνα στην Αττική ότι οι "φιλοξενούμενοι" μπορούν να φύγουν και να επιστρέψουν εκεί όποτε θέλουν. Αλλη εγκληματική γελοιότητα αυτή. Η κυβέρνηση αδυαντεί να καταλάβει ότι οι πρόσφηγες δεν θέλουν να φύγουν ή να μείνουν. Θέλουν να εγκατασταθούν σε οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ βρουν δουλειά για να χτίσουν μια νέα ζωή. Αν η Ελλάδα τους παρέχει την δυνατότητα να ζουν με την ησυχία τους όσο αναζητούν το μέλλον τους, και ενόσω αυτή την στιγμή τα βόρεια σύνορα μας είναι κλειστά, και τα θαλάσσια προς ΕΕ είναι απολύτως ελεγχόμενα, αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν, και, ορισμένως, δεν επιθυμούν να φύγουν.

Η κυβέρνηση πρέπει να διαπραγματευτεί λύση με την ΕΕ. Οι άνθρωποι αυτοί δεν κατέφυγαν στην Ελλάδα, αλλά στην ΕΕ. Πρόκειται για ευρωπαϊκό πρόβλημα το οποίο δεν θα λυθεί με τους πομφόλυγες της κας. Χριστοφιλοπούλου, αναπληρώτριας υπουργού κας. Χριστοφιλοπούλου που στην προχθεσινή Συνέντευξη Τύπου επισήμανε ότι για την κατάσταση ευθύνεται η ΕΕ "για την τύχη αυτών των ανθρώπων και δεν τους βοηθά να βρουν έναν άλλον τρόπο να ζουν με αξιοπρέπεια". Ωραίες οι πομπώδεις δηλώσεις στο εσωτερικό κυρία μου, αλλά, πότε είπατε ότι ζητήσατε Σύνοδο Κορυφής στην ΕΕ για το μεταναστευτικό; Είναι η ιδέα μου ή αυτό ζητήθηκε τελευταία φορά επί ΓΑΠ; Ποιές είναι οι (συγκεκριμένες με στρατηγική και σχέδιο) προτάσεις σας προς την ΕΕ; Σίγουρα, δεν είναι το "πλοίο των λεπρών" που εγκαταστήσατε στο λιμάνι Κω, ούτε η "φιλοξενία από τους κατοίκους που δείχνουν αλληλεγγύη" στα άλλα νησιά, ή οι λύσεις που εκ των πραγμάτων αναγκάζονται να δώσουν οι Δήμοι, με τα λεφτά των Δημοτών τους, ώστε στην συνέχεια να θριαμβολογείται εσείς εκ της ασφάλειας της πρωτεύουσας...

Eurobarometer 2015 | Immigration seen as the major challenge facing the EU

More Europeans say they have a positive image of the European Union and trust in the EU has gone up since last November. In addition, citizens see immigration as the major challenge facing the EU currently. These are some of the results of the latest Standard Eurobarometer survey published today. The survey was carried out between 16 and 27 May 2015 in 34 countries or territories. Asking citizens about their main concerns, immigration is now at the top of the most frequently cited topics at EU level. With 38% (+14 points) it is now way ahead of the economic situation (27%, -6 points), unemployment (24%, -5 points) and the Member States public finances (23%, -2 points). It is the number one most frequently cited concern in 20 Member States reaching peaks in Malta (65%) and Germany (55%). Concern for terrorism at EU level has also increased significantly since November 2014 (17%, +6 points) (see Annex 1).

As in the previous survey of November 2014, there is a strong endorsement by citizens of the priority topics set by the European Commission under President Juncker. On investment within the EU, 59% of Europeans agree public money should be used to stimulate private sector investment at EU level.  On energy, 72% of Europeans are in favour of a common energy policy among EU Member States. Most Europeans regard the single market (the free movement of people, goods and services within the EU) as the most positive achievement of the EU (57%), almost at par with peace among the Member States (55%). Regarding the issue of migration, 73% of Europeans say they are in favour of a common European policy on migration. Most Europeans (51%) are positive about migration of people from other EU Member States. However, 56% are negative about immigration of people from outside the EU. Finally, citizens remain optimistic about the future of the EU. 58% (+2 points) of Europeans say they are optimistic while 36% (-1 point) say they are pessimistic.

The Spring 2015 Standard Eurobarometer is the second EU-wide opinion poll conducted since the Juncker Commission took office on 1 November 2014.
It was conducted through face-to-face interviews between 16 and 27 May 2015. A total of 31,868 people were interviewed across the EU Member States and in the candidate countries.

The 'First results report' is available HERE

Τα ιεροδικεία ανώτερα του νόμου στην Ελληνική Δημοκρατία

Στην Ελλάδα του 2015, δεν υπερισχύουν οι Νόμοι προστασίας των Πολιτών του κράτους, αλλά τα ιεροδικεία. Το συγκλονιστικό ρεπορτάζ δημοσιεύτηκε στο News, ένα έγκυρο δημοσιογραφικό Μέσο, και είναι ενυπόγραφο.

Η 65χρονη Σατιτζέχ Μόλα Σάλι, μια πιστή μουσουλμάνα, είναι η πρώτη Ευρωπαία πολίτης που προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εναντίον της Σαρία, του άγραφου Ιερού Νόμου του Ισλάμ. Όταν ο άντρας της πέθανε, το 2008, οι συγγενείς του προσέφυγαν στο τοπικό τους Ιεροδικείο και πέτυχαν, με μια απόφαση του μουφτή, να πάρουν μέρος της κληρονομιάς που της είχε αφήσει ο συζυγός της. Κι αυτό δεν συνέβη σε μια μουσουλμανική χώρα, αλλά στην Ελλάδα, το μοναδικό ευρωπαϊκό κράτος στο οποίο εφαρμόζεται για τους πολίτες της ο Ιερός Νόμος του Ισλάμ και όπου λειτουργούν Ιεροδικεία.