Τι Μπορεί να Διδάξει στους Έλληνες του 2026 η Γενοκτονία των Ποντίων;

Σήμερα, 19 Μαΐου, η Ελλάδα τιμά επίσημα την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, όπως καθιερώθηκε από τη Βουλή των Ελλήνων το 1994, με ημερομηνία αναφοράς την 19η Μαΐου 1919, όταν ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, γεγονός που συνδέθηκε με την τελική και πιο βίαιη φάση των διωγμών των Ποντίων. Πέρα όμως από τη δικαίωση της ιστορικής μνήμης και την τιμή προς τα θύματα, η ημέρα αυτή θέτει και ένα διαχρονικό ερώτημα προς όλους μας: τι έχει να διδάξει σήμερα στους Έλληνες η ίδια η εμπειρία της γενοκτονίας, ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά και ηθικά, και ποια ευθύνη γεννά η μνήμη της απέναντι στο παρόν και στο μέλλον.

Η μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου έχει πολλά επίπεδα σημασίας για τους Έλληνες σήμερα, ιστορικά, πολιτικά, κοινωνικά και ηθικά. Τα διδάγματα που συνήθως αντλούνται δεν αφορούν μόνο το παρελθόν, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο μια κοινωνία αντιλαμβάνεται τον εαυτό της, την εξουσία, τη βία και τον άλλον.

Από την Κατάρρευση στην Αυτοπεποίθηση: Η Ελλάδα του 2025 Είναι Πιο Ώριμη από Ποτέ – Θα την Αφήσουμε να Ξανακυλήσει;

Μπορεί να κουραστήκαμε να ακούμε για “ανάκαμψη” και “βελτίωση” την τελευταία δεκαετία, αλλά κάπου ανάμεσα στις στατιστικές και τις πολιτικές κορώνες, κάτι φαίνεται να έχει αλλάξει στ’ αλήθεια. Όχι επειδή το λένε οι αριθμοί – αλλά γιατί επιτέλους βλέπουμε κινήσεις που ξεφεύγουν από τα λόγια και πιάνουν ουσία. Από τα βελτιωμένα οικονομικά μεγέθη μέχρι την αναβαθμισμένη διεθνή παρουσία της Ελλάδας, από την πιο αποτελεσματική δημόσια διοίκηση μέχρι τις προσπάθειες στον τομέα της ενέργειας και της καινοτομίας, η εικόνα της χώρας αλλάζει. Όχι τέλεια. Όχι χωρίς προβλήματα. Αλλά με έναν ρυθμό που, αν μη τι άλλο, αξίζει να τον δείτε χωρίς προκαταλήψεις.

Τα τελευταία έξι και πλέον χρόνια η ελληνική οικονομία εμφανίζει σαφή σημάδια ανάκαμψης που δύσκολα μπορεί κανείς να αγνοήσει. Τα μεγέθη δείχνουν μείωση της ανεργίας σε επίπεδα κάτω του 8%, αύξηση του ΑΕΠ και συρρίκνωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ κατά δεκάδες ποσοστιαίες μονάδες. Οι διεθνείς αξιολογήσεις και οι επενδυτικές αποφάσεις ξένων οίκων και επιχειρήσεων καταγράφουν βελτίωση της αξιοπιστίας της χώρας: μικρότερα spreads, αυξημένες καταθέσεις νοικοκυριών, περισσότερες δαπάνες και επενδύσεις, και εντονότερη παρουσία ξένων εταιρειών και ακαδημαϊκών ιδρυμάτων στη χώρα.

Η άλλη όψη της Γάζας: η αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους με ρεαλισμό

Η συμπόνοια προς τον παλαιστινιακό άμαχο πληθυσμό και η υποχρέωση έμπρακτης αλληλεγγύης δεν πρέπει να συνεπάγονται ηθική λευκή επιταγή για τις πράξεις της Χαμάς και των υποστηρικτών της, που συχνά στρέφονται κατά των ίδιων των Παλαιστινίων. Πολλοί από αυτούς που θεωρούμε σήμερα Παλαιστίνιους πρόσφυγες στην Ελλάδα και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίοι μας «ευαισθητοποιούν» και μεταφέρουν πληροφορίες για το «τι πραγματικά συμβαίνει», είναι στην πραγματικότητα καθεστωτικοί γιοι πάμπλουτων οικογενειών που υποστήριζαν ενεργά τη Χαμάς, διαφορετικά δεν θα είχαν καταφέρει να φύγουν και να ταξιδέψουν πριν την 7η Οκτωβρίου. Αυτό ισχύει όχι μόνο τώρα, που οι άμαχοι χρησιμοποιούνται ως ανθρώπινες ασπίδες στον πόλεμο που η Χαμάς ξεκίνησε με το Ισραήλ, αλλά και πολύ νωρίτερα, όταν η οργάνωση διοικούσε τη Λωρίδα της Γάζας για περισσότερο από δέκα χρόνια. 

Η ύπαρξη σημαντικής λαϊκής υποστήριξης, που φτάνει ακόμα και σήμερα περίπου στο 44%, δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η διάκριση ανάμεσα στη νομιμότητα των ανθρωπιστικών διεκδικήσεων και στη βίαιη τζιχαντιστική ιδεολογία είναι κρίσιμη. Όπως και το να καταλάβουμε γιατί κανένα από κράτη που έχει έρθει σε επαφή με τους Παλιστίνιους, παρότι έχουν εδάφη πολλαπλάσια της Λωρίδας της Γάζας που δεν τα χρησιμποιούν, και συχνά με οικιστικές δομές έτοιμες, δεν δέχονται στη περιοχή πρόσφυγες Παλαιστινίους και τους κυνηγάνε άγρια όπου τους βρουν. Επίσης είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε τι θεωρούν αρκετοί αν όχι όλοι οι Παλαιστίνιοι ως "κανονικό". Όχι για να τους καταδικάσουμε σε μιζέρια και συμφορές, αλλά για να καταλάβουμε πως τα κριτήρια μας για το τι είναι σωστό να γίνει, ίσως δεν είναι σωστά. Οι περισσότερες ισλαμιστικές κοινωνίες έχου πολύ δρόμο ακόμα να διανύσουν στη Πολιτιστική και κοινωνική εξέλιξη πριν έχουμε οποιοδήποτε κριτήριο συναφές με τις κοινωνίες μας για να τους κατανοήσουμε. 

«ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ»: Το σύνθημα-πληγή της Κύπρου που ζητά δικαιοσύνη, όχι εκδίκηση – 51 χρόνια από το πραξικόπημα και την εισβολή

Στις 15 Ιουλίου 1974, στην Κύπρο πραγματοποιήθηκε πραξικόπημα κατά του εκλεγμένου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ', με στήριξη της χούντας των Αθηνών (της δικτατορίας στην Ελλάδα). Τι ακριβώς συνέβη: Το πρωί της 15ης Ιουλίου, μονάδες της Εθνικής Φρουράς της Κύπρου και Έλληνες αξιωματικοί που ήταν υπό τις εντολές της χούντας, επιτέθηκαν στο Προεδρικό Μέγαρο στη Λευκωσία. Ο Μακάριος διέφυγε και αρχικά θεωρήθηκε νεκρός, αλλά λίγο αργότερα έγινε γνωστό ότι είχε διαφύγει και τελικά βρέθηκε στη Βρετανική Βάση και μετά στη Μάλτα και στη συνέχεια στο Λονδίνο. Στη θέση του τοποθετήθηκε ως πρόεδρος της "Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας" ο Νίκος Σαμψών, δημοσιογράφος και γνωστός για την ελληνοκεντρική του στάση. Ποιος ήταν ο σκοπός του πραξικοπήματος; Ο κύριος στόχος ήταν η ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα (ένωση ή "Ένωσις"), ιδέα που υποστήριζαν οι πιο ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι. Όμως, το πραξικόπημα παραβίασε την ανεξαρτησία της Κύπρου και την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στις δύο κοινότητες – Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Οι συνέπειες: Πέντε ημέρες αργότερα, στις 20 Ιουλίου 1974, η Τουρκία εισέβαλε στην Κύπρο με την επίκληση του ρόλου της ως εγγυήτρια δύναμη, με αποτέλεσμα τη διχοτόμηση του νησιού. Η εισβολή είχε καταστροφικά αποτελέσματα: χιλιάδες νεκροί και αγνοούμενοι, προσφυγιά, και από τότε το νησί παραμένει διαιρεμένο. Αυτή η ημερομηνία, η 15η Ιουλίου, αποτελεί σημείο μνήμης και πένθους για την Κύπρο, αφού οδήγησε σε τραγικές εξελίξεις για το νησί και τον λαό του.

Διεθνής Αμνηστεία: Δικαιολογία απραξίας για την Ελλάδα η συμφωνία ΕΕ - Τουρκίας

Σημερινή ανακοίνωση της Διεθνούς Αμνηστείας πιέζει την Ελληνική κυβέρνηση να μετακινήσει χιλιάδες προσφυγες που κρατουνται από το καλοκαίρι του 2016 σε αθλιες βιοτικες συνθήκες σε νησιά του Αιγαίου στο εσωτερικό. Η ανακοίνωση ειναι καταπέλτης για την πολιτική επιλογή της κυβέρνησης Τσίπρα για την οποια γράφει οτι εκμεταλλευτηκε την προβληματική συμφωνία επαναπροωθησης προσφύγων ΕΕ - Τουρκίας, ώστε να μην κάνει απολύτως τίποτα.

Διαβάστε το report ΕΔΩ.

GRETA urges Greece to national anti-trafficking strategy

This is the first report on Greece, from the Council of Europe’s expert group against human trafficking (GRETA) praises positive steps taken by Greek authorities to combat human trafficking, but also highlights a number of shortcomings.  GRETA welcomes the adoption of anti-trafficking legislation, the setting up of co-ordinating and specialised structures, the provision of training to relevant professionals and awareness-raising activities.  However, the report also underlines gaps in the fight against human trafficking, such as the absence of a national anti-trafficking strategy or action plan. While GRETA welcomes the recent formalization of the National Referral Mechanism, it urges the Greek authorities to take further steps to improve the identification of victims of trafficking for all forms of exploitation. Despite reports of forced labour in sectors such as agriculture, tourism or domestic work, there have been few cases of identified trafficking victims for the purpose of labour exploitation. While women and girl trafficking victims can be provided with safe accommodation and assistance in shelters run by the National Centre for Solidarity (EKKA) and NGOs, GRETA urges the authorities to ensure that male victims also benefit from the assistance provided for by law. Further, GRETA calls on the Greek authorities to improve the support to child victims of trafficking, by taking account of their special needs, addressing the situation of children who have gone missing, and putting an end to child detention for immigration purposes.

Even though Greek law provides for a recovery and reflection period for trafficking victims that is longer than the minimum of 30 days foreseen in the Convention, GRETA stresses that this period is rarely applied in practice and urges Greek authorities to inform presumed victims of the possibility to use such a period and to effectively grant it.  Furthermore, despite the existence of legal possibilities for trafficking victims to claim compensation from the perpetrator or the State, there are no known cases of compensation having been granted. GRETA urges Greek authorities to adopt measures to facilitate and guarantee access to compensation for victims of trafficking.  GRETA also notes with concern the low number of final convictions for human trafficking offences in general, and the near absence of convictions for trafficking for the purpose of forced labour in particular. GRETA urges Greek authorities to prioritize the identification of gaps in the investigation procedure and the prosecution of trafficking cases in order to ensure an expeditious trial and effective, proportionate and dissuasive convictions.

Download the report from HERE.

Brain Drain | Η Ελλάδα που έρχεται καθώς το μέλλον της φεύγει

Μια στατιστική έρευνα της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) που δημοσιεύτηκε πέρυσι έβαλε στην ζωή μας τον  όρο Brain Drain, άλλως το φαινόμενο της διαρροής του επιστημονικού δυναμικού στο εξωτερικό. Σήμερα, ο όρος μεταφράζεται άστοχα αλλά με λεξικολογική ακρίβεια σαν “διαρροή εγκεφάλων”, και ως θέμα ανακύπτει σχεδόν σε κάθε δημόσια συζήτηση που έχει αντικείμενο την οικονομική κρίση στη Ελλάδα, και απαρέγκλιτα στην ύλη των Media για το θέμα, ως ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της. Συχνά επεξεργασμένη από ανθρώπους που έχουν μελετήσει πλημμελώς το θέμα, ο όρος κινδυνεύει να καταντήσει κενό γράμμα, ξύλινη γλώσσα, αλλά και να προβάλλει λανθασμένο αξιολογικό περιεχόμενο: οι καλύτεροι Έλληνες αποφασίζουν να φύγουν διότι η Ελλάδα δεν σώζεται, και πίσω μένουν όσοι είναι λιγότερο ικανοί. Το αφήγημα του braindrain, και όχι ο ίδιος ο όρος ή όσα πραγματικά περιγράφει, αν μη τι άλλο, υποτιμά κραυγαλέα όσους Έλληνες  επέλεξαν να μείνουν στην Ελλάδα.

Το φαινόμενο είναι υπαρκτό, παρόν, και επικίνδυνο επειδή φαλκιδεύει την δυνατότητα του τόπου να ανακάμψει. Υπερτονίζεται όμως, και έχει γίνει “τσίχλα” στα Media, παρόμοια με την μόνιμη επωδό ότι για όλα φταίει η έλλειψη Παιδείας, καταλήγοντας τις συζητήσεις και, όχι, διευρύνοντας τις. Έχει σημασία να θέσει κανείς το πρόβλημα στην σωστή βαση του, ώστε να σταθεί δυνατή η ορθολογική προσέγγιση του.  Η μετανάστευση επιστημονικού δυναμικού έχει καθιερωθεί ως ένα κυρίαρχο μοντέλο της διεθνούς μετανάστευσης και ως κύρια πτυχή της παγκοσμιοποίησης. Ο όρος διαρροή επιστημονικού δυναμικού σηματοδοτεί τη διεθνή μεταφορά πόρων με τη μορφή ανθρώπινου κεφαλαίου υψηλά εκπαιδευμένου προσωπικού από λιγότερο αναπτυγμένες προς αναπτυγμένες χώρες, ενώ, ως μετανάστης υψηλών προσόντων ορίζεται το άτομο εκείνο το οποίο που γεννήθηκε σε άλλη χώρα από αυτήν στη οποία κατοικεί, είναι ηλικίας 25 ετών και άνω, και κάτοχος ακαδημαϊκού ή επαγγελματικού πτυχίου που αποκτήθηκε μετά την αποφοίτηση από την δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η διαρροή επιστημονικού δυναμικού από μια χώρα μπορεί να υπολογιστεί, αν μετρήσουμε τα άτομα με τριτοβάθμια εκπαίδευση που γεννήθηκαν και εκπαιδεύτηκαν σε αυτήν, ενώ ζουν και εργάζονται σε μια άλλη χώρα, ως ποσοστό του συνόλου των ατόμων με τριτοβάθμια εκπαίδευση στη χώρα προέλευσης τους.

Τα στατιστικά στοιχεία της ΤτΕ που σόκαραν την κοινή γνώμη δείχνουν ότι ο αριθμός των μονίμως εξερχόμενων Ελλήνων ηλικίας 15-64 ετών, από το 2008 μέχρι σήμερα, ξεπερνά τις 427.000, ενώ, τουλάχιστον μέχρι το 2015 που έληγε το κύριο σώμα της έρευνας, η διαδικασία εξόδου των Ελλήνων για αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό ήταν ακόμη σε εξέλιξη με αμείωτους ρυθμούς. Οι κοινωνιολόγοι και οι σχετικοί με θέματα Απασχόλησης και Γήρανσης πληθυσμού αναλυτές μιλούν για την τρίτη μαζική μετανάστευση που γνωρίζει η χώρα. Περαιτέρω, αυτό το κύμα φυγής κατακυριαρχείται από μορφωμένους και με επαγγελματική εμπειρία νέους, που κατευθύνονται κυρίως στη Γερμανία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Η Ελλάδα κατέχει την τέταρτη θέση στην Ε.Ε. στη μαζικότητα της μεταναστευτικής εκροής και στην αναλογία της στο εργατικό δυναμικό της χώρας, μετά την Κύπρο, την Ιρλανδία και τη Λιθουανία, και την τρίτη θέση μετά την Κύπρο και την Ισπανία όσον αφορά το ποσοστό των νέων σε ηλικία εξερχόμενων μεταναστών. Συγκεκριμένα, οι εξερχόμενοι Ελληνες, μόνο κατά το 2013, αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 2% του συνολικού εργατικού δυναμικού της χώρας, ενώ η αναλογία των νέων τής πλέον παραγωγικής ηλικίας 25-39 ετών ξεπερνά το 50% στο σύνολο των εξερχομένων.

Ποιοι φεύγουν και γιατί;
Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση ίσως δεν είναι τόσο αυτονόητη. Είναι  βέβαιο ότι η αναξιοκρατία και ο νεποτισμός -κυρίαρχα σημεία  προβληματικής καθενός που εξέρχεται στην αγορά εργασίας στην Ελλάδα παίζουν σημαντικό ρόλο. Ομοίως και η εμφανής αδυναμία της αγοράς εργασίας να αξιοποιήσει τα αντικείμενα που σπούδασαν, και, βεβαίως, η οικονομική ανέχεια που συνεπάγεται η αδυναμία ευρέσεως εργασίας. Όμως κανένα από αυτά τα στοιχεία ίσως δεν είναι το βασικότερο. Διότι ο κύριος λόγος που ωθεί τους Έλληνες εκτός συνόρων δεν είναι  η εύρεση εργασίας, αλλά η  αναζήτηση μέλλοντος, δηλαδή, η αβεβαιότητα. Τα ευρήματα μιας σημαντικής έρευνας έκανε πρώτος γνωστά στην Ελλάδα ο κ. Ιάσων Μανωλόπουλος, Chief Investment Officer και συνιδρυτής της εταιρείας επενδύσεων Dromeus Capital σε άρθρο του στην εφημερίδα Καθημερινή (φ.12.10.2014) υπό τον τίτλο “Η αποφυγή της αβεβαιότητας”. Σύμφωνα με τον αρθρογράφο “η Αποφυγή της Αβεβαιότητας εκφράζει τον βαθμό στον οποίο τα μέλη μιας κοινωνίας αισθάνονται άβολα με την αβεβαιότητα και την ασάφεια. Η Ελλάδα, σε πρόσφατη έρευνα, αναδείχθηκε πρώτη στον Δείκτη Αποφυγής Αβεβαιότητας. Αυτή η έρευνα βασίζεται στο έργο του καθηγητή Geert Hofstede που ανέπτυξε τη θεωρία των πολιτισμικών διαστάσεων, το οποίο καταλήγει πως κάθε κουλτούρα διέπεται από ξεχωριστά χαρακτηριστικά που συνοψίζονται σε πέντε σημεία, ένα εκ των οποίων είναι  η Αποφυγή της Αβεβαιότητας, δηλαδή ο βαθμός στον οποίο τα μέλη μιας κοινωνίας αισθάνονται άβολα με την αβεβαιότητα και την ασάφεια. Η Αποφυγή της Αβεβαιότητας χαρακτηρίζει τη στάση μιας κοινωνίας ως προς το μέλλον, που εξ ορισμού είναι αβέβαιο: πρέπει να προσπαθήσουμε να ελέγξουμε το μέλλον μας ή απλά να το αφήσουμε να συμβεί; Τα κοινά χαρακτηριστικά που μοιράζονται κουλτούρες με υψηλό αίσθημα αποφυγής αβεβαιότητας είναι: πολιτισμοί με μακρά ιστορία, ομογενή πληθυσμό, δυσκολία στην εισαγωγή νέων ιδεών και αποφυγή επιχειρηματικού ρίσκου. Επίσης υπάρχει μια μοιρολατρική θεώρηση των πραγμάτων: τα άτομα δεν αισθάνονται κυρίαρχα και συνεπώς αποφεύγουν να πάρουν αποφάσεις που εμπεριέχουν αβεβαιότητα. Από τις 76 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα για τον Δείκτη Αποφυγής Αβεβαιότητας (UAI), η Ελλάδα κατατάχθηκε στην πρώτη θέση με σκορ 112 και την ακολουθούν η Πορτογαλία με σκορ 104, ενώ η Ιταλία κατατάσσεται χαμηλότερα με σκορ 75. Η χώρα με το χαμηλότερο σκορ είναι η Σιγκαπούρη με 8. Οι ΗΠΑ, Κίνα, Ινδία και Αυστραλία κατατάχθηκαν 64η, 70ή, 66η και 57η αντιστοίχως, με σκορ 46, 30, 40 και 51. Η Ιρλανδία, σε αντίθεση με τις υπόλοιπες χώρες της περιφέρειας, βρίσκεται στην 60ή θέση με σκορ 35”.

Και ποιοι μένουν;
Κάποιοι λοιπόν αποφασίσαμε έχοντες “σώας τας φρένας” να μην πετάξουμε ό,τι χτίσαμε στην πορεία της ζωής μας, είτε επειδή δεν είμαστε σε θέση να κάνουμε μια αρχή από το μηδέν, είτε επειδή θεωρούμε ότι δεν αξίζει, αν βρισκόμαστε μακρυά από την πατρίδα μας. Σεβαστή η απόφαση όσων επέλεξαν να φύγουν. Ωστόσο η σπουδαιοφανής προβολή της επιλογής τους δεν αφήνει περιθώριο να διανοηθεί κανείς πως και το να μείνεις, είναι μια επιλογή κατόπιν σκέψης, και απόφασης. Το φαινόμενο του  brain drain αποκόβει την χώρα από το μέλλον της, όπως ακριβώς όμως πράττει και ο διαχωρισμός ανάμεσα σε εκλεκτούς, που εγκατέλειψαν την Ελλάδα, διότι είναι άξιοι και όσους έμειναν επειδή είναι δειλοί και βολεμένοι, λιγότερο ικανοί, κλπ. Διότι αν εξακολουθήσουμε σε αυτή την πορεία, για μια ακόμα φορά ως κοινωνία θα πριονίζουμε το κλαδί του δέντρου πάνω στο οποίο καθόμαστε. Ορισμένως, μαντέψτε ποιοι θα πρέπει να αναστήσουν την χώρα, να εκκινήσουν αλλαγές σε κοινωνικό, οικονομικό, και ηθικό επίπεδο ώστε η Ελλάδα να μετασχηματιστεί σε  βιώσιμο περιβάλλον; Όσοι μένουν πίσω. Και το έργο πέφτει βαρύτερο στις πλάτες τους χωρίς τους νέους μας για συνοδοιπόρους και συμπολεμιστές.

Προτεινόμενη Βιβλιογραφία -Αρθρογραφία

• Docquier, F. and Rapoport, Η. (2012). Globalization, Brain Drain, and Development, Journal of Economic Literature, 50(3), σελ. 681–730.

• Bhagwati, J. and Dellalfar, W. (1973). The brain drain and income taxation. World Development, 1 (1-2), σελ.94-101

• Λαμπριανίδης Λ. (2011). Επενδύοντας στη φυγή, η διαρροή επιστημόνων από την Ελλάδα την εποχή της παγκοσμιοποίησης, Εκδόσεις Κριτική, Αθήνα

• "Uncertainty Avoidance Index". www.clearlycultural.com

Αιγαίο, ο υγρός τάφος της παγκόσμιας ειρήνης

Ο μόνος τρόπος να σταματήσουν να πνίγονται άνθρωποι, θα ήταν να σταματήσει με κάθε τρόπο και μέσο ο πόλεμος στην Συρία, και να εκδιωχθεί το καθεστώς που εκτελεί εθνοκάθαρση. Λύση δεν είναι ούτε να ανοίξει η Ευρώπη τα σύνορα της και να δεχθεί όσους μπορούν να φύγουν από την Συρία (και να αφήσει τους υπόλοιπους στο έλεος των σφαγέων τους), ούτε να κλειστούν όλες οι χώρες της Ευρώπης στα σύνορα τους, ώστε να διαλυθεί εκ των ενόντων η ΕΕ. Όσο για τους καθ' οδόν πρόσφυγες η προφανής λύση βρίσκεται στην Τουρκία, την οποία η ΕΕ μπορεί να χρηματοδοτήσει προσωρινά την φιλοξενία των προσφύγων, ώστε να μην απαιτείται η διαχείριση όσων καταφέρουμε να σώσουμε από τα νερά του Αιγαίου εντός Ευρωπαϊκών Συνόρων. Το διατεταγμένο stand down των Ευρωπαϊκών Αρχών και η προσπάθεια εκμετάλευσης των προσφύγων από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει από την μία την αδυναμία της ΕΕ να βγάλει κοινή γραμμή άμυνας στην επίθεση που δέχεται απο την υπερδύναμη, η οποία ένιωσε ότι χάνει την πρωτοκαθεδρία σε συγκεκριμένα μέτωπα, και από την άλλη τις διευκολύνσεις που έχει αποφασίσει να παράσχει στα συμφέροντα αυτά η κυβέρνηση μας, καθόσον το Plan A (διάρρηξη της νομισματικής ένωσης με όργανο την Ελλάδα και το Grexit  τον περασμένο Ιούνιο) ήταν ο σκόπελος που η ΕΕ κατάφερε να διαζειριστεί. Όσο οι θάνατοι αυξάνονται στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, τόσο η παράλογη απαίτηση να ανοίξουν τα σύνορα αυξάνεται, και τόσο οι σε άνοδο ακροδεξιές, εθνικιστικές και φασίζουσες μειοψηφίες ενισχύονται μέσω προταγμάτων φόβου προς τους πολίτες των χωρών τους. Οι χώρες η μία μετά την άλλη κλείνουν τα σύνορα τους. Προς το παρόν οι υιοθετούμενες πολιτικές δεν έχουν άμεσες εμπορικές ή οικονομικές συνέπειες, αλλά οι πολιτικοί κρανδασμοί κάνουν ανυπολόγιστη ζημιά, καθώς πλέον οι αποφάσεις και οδηγίες του Ευρωκοινοβουλίου γίνονται ολοένα και λιγότερο σεβαστές, ενώ οι επιμέρους πολιτικές πιέσεις σε εθνικό επίπεδο υπερισχύουν κάθε επιταγής της ενιαίας Ευρωπαϊκής πολιτικής.

Η απάντηση της Al Qaeda προς την εκδήλωση πρόθεσης περεταίρω εμπλοκής της Ρωσίας ειναι τρομακτική. Η Ρωσία επιχειρεί να κρατήσει μία τακτική ισορροπία τρόμου μεταξύ της διατήρησης της επιροής της στην Συρία, πολεμώντας υπέρ του καθεστώτος του Bashar al-Assad, προκειμένου να σταθεροποιήσει την κατάσταση. Η εμπλοκή όμως αποθαρρύνει κάθε ιδέα για εμπλοκή Ευρωπαϊκών στρατιωτικών δυνάμεων (αν ποτέ υπήρξε τέτοια). Η κινητοποίηση του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο έχει επενδύσει στην διάλυση της Συρίας, ώστε στην συνέχεια να κυριαρχήσει σε αυτό, αποτελεί ισχυρή ένδειξη. Η στάση των ΗΠΑ, οι οποίες στο παρελθόν έχουν επέμβει σε υποθέσεις όπως αυτή της Συρίας με πολύ μικρότερη επιρροη (π.χ. Λιβύη) είναι ενδεικτική των προθέσεων και της αδιαφανούς εμπλοκής αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων. Εχει αποφασιστεί ότι οι Υπερδυνάμεις δεν μπορούν να γίνουν τρεις.

Η φωτογραφία είναι του γνωστού φωτορεπόρτερ Άρη Μεσσίνη, για το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (ΑFP), και μιλάει ευθεώς και έυγλωττα για την στάση της FRONTEX αλλά και του διατεταγμένου Ελληνικού κράτος, οι οποίες, κατά την γνώμη μου, την τηρούν για τους λόγους που προκύπτουν από την εφαρμογή της δριμείας επίθεσης με όργανο τους Σύριους πρόσφυγες και τον ISIS. Με όρους Διεθνών Σχέσεων, η Ελλάδα είναι το πεδίο εφαρμογής. Η αξία της ανθρώπινης ζωής υποτιμάται κάθε μέρα ολοένα και περισσότερο στα αγριεμένα νερά της mare nostrum.

Το ρεπορτάζ του Άρη Μεσσίνη ΕΔΩ.

From Patras to New Jersey and then the world with a Greek smile (video)

Penny Manis is the Director of Business Programming at CNN International in New York. Her family comes from Patras, and she is a first-generation Greek-American who grew up in New Jersey. She won two Emmy awards for leading the team that covered the earthquake in Haiti for the prominent CNN news program “Anderson Cooper 360.” She was also awarded the Peabody Award for coverage of Hurricane Katrina and the 2008 U.S. Presidential election campaign. In her own words... On how she ended up at CNN: "I wanted to use my Spanish and I was looking for an internship in a company with a Spanish-speaking section. I ended up talking to someone on Capitol Hill, and he suggested that I call CNN, since they had a Spanish-speaking section. I called CNN and it was that day that their intern had resigned, so i didn’t even go through an interview. I was told: "We need an intern. You are hired, come tomorrow." On her work: "I manage the department of international business news for CNN International. Every morning I help our teams in Hong Kong, London, and New York identify the economic news of the day, the way they will be presented, the journalists responsible for each program. We are in constant contact with events that take place far away and we are able to describe these events in an interesting way. " On the challenges of journalism: "You have to have a deep passion for journalism to withstand the difficulties of the shows, the movements required for reporting, the collecting of information, but if you like it, then you are in the best place of the world."

Watch a small video presenting what she is doing HERE.

Jean-Claude Juncker | State of the Union 2015

In a European Commission speech, Jean-Claude Juncker today underlined the situation the refugee crisis, in a particularly interesting way. The roots of his arguments are clearly political, with historical comparison that take Europe 400 - 600 years back, but underlines the historical instance this crisis sets. I found the speech deeply concerned and informed. Thus I place it here as a reminder, that we sometimes have to listen to the verbal parameters set by policy-makers and not the "just what's news" presentation of the Media. This speech doesn't reveal juncker as the great politician he really is; it conglomerates the European policies within an indiegenous context and spirit its conjured today.

"Since the beginning of the year, nearly 500,000 people have made their way to Europe. The vast majority of them are fleeing from war in Syria, the terror of the Islamic State in Libya or dictatorship in Eritrea. The most affected Member States are Greece, with over 213,000 refugees, Hungary, with over 145,000, and Italy, with over 115,000.

The numbers are impressive. For some they are frightening. But now is not the time to take fright. It is time for bold, determined and concerted action by the European Union, by its institutions and by all its Member States.

This is first of all a matter of humanity and of human dignity. And for Europe it is also a matter of historical fairness.

We Europeans should remember well that Europe is a continent where nearly everyone has at one time been a refugee. Our common history is marked by millions of Europeans fleeing from religious or political persecution, from war, dictatorship, or oppression.

Huguenots fleeing from France in the 17th century. Jews, Sinti, Roma and many others fleeing from Germany during the Nazi horror of the 1930s and 1940s. Spanish republicans fleeing to refugee camps in southern France at the end of the 1930s after their defeat in the Civil War. Hungarian revolutionaries fleeing to Austria after their uprising against communist rule was oppressed by Soviet tanks in 1956. Czech and Slovak citizens seeking exile in other European countries after the oppression of the Prague Spring in 1968.

Hundreds and thousands were forced to flee from their homes after the Yugoslav wars.

Have we forgotten that there is a reason there are more McDonalds living in the U.S. than there are in Scotland? That there is a reason the number of O'Neills and Murphys in the U.S. exceeds by far those living in Ireland?

Have we forgotten that 20 million people of Polish ancestry live outside Poland, as a result of political and economic emigration after the many border shifts, forced expulsions and resettlements during Poland’s often painful history?

Have we really forgotten that after the devastation of the Second World War, 60 million people were refugees in Europe? That as a result of this terrible European experience, a global protection regime – the 1951 Geneva Convention on the status of refugees – was established to grant refuge to those who jumped the walls in Europe to escape from war and totalitarian oppression?

We Europeans should know and should never forget why giving refuge and complying with the fundamental right to asylum is so important.

Europe must find a humanely, legally & quickly solution

An opinion article published in Reuters' website by Robert Young Pelton suggesting Europe should embrace the refugees instead trying to deter them caught my eye today. It's the most omplete and straight forward opinion on the issue I have read till now; no wonder I get into quoting & promoting it.

Robert Young Pelton is an American author, a senior journalist and documentary filmmaker, specialized in conflict reporting and interviews with military and political figures in warzones. His reputation is built on his history of entering forbidden, deadly and violent places.

______________________

This summer a quarter of a million people fled across the Mediterranean by small ships and rafts. Lured by smugglers and forced onto discarded fishing boats, the migrants are directed to head north and call for help when they are past Libya’s Bouri oil fields and into international shipping lanes.

Citizens of Syria, Eritrea, Nigeria, Ethiopia, Gambia, Somalia, Bangladesh and dozens of other countries simply hope they won’t die as they head north in the dark. Some families buy pool floats to keep their children alive, some pay extra to sit on top, while others are crushed below, used as human ballast.

Ο ψυχρός υπολογισμός της Μέρκελ

Η Γερμανία φέτος αναμένεται να δεχθεί 800.000 πρόσφυγες, δηλαδή τέσσερις φορές περισσότερους απ΄ό,τι πέρυσι. Το βήμα που έκανε η "σιδηρά" Μέρκελ ήταν γενναίο. Το κόμμα της πιέζεται από την Δεξιά και η ίδια δεν προσπάθησε να ανακόψει τις διαρροές υιοθετώντας την ακροδεξιά ατζέντα ή καλυπτόμενη πίσω από την σιωπή και την απάθεια, δρόμο που εύκολα επέλεξαν άλλοι Ευρωπαίοι ηγέτες. Αν έβλεπε κάποιος τις δηλώσεις της χωρίς να γνωρίζει ποιός πολιτικός τις έκανε, θα μπορούσε να νομίσει ότι ανήκουν σε εμβληματική προσωπικότητα της Αριστεράς, ή, τουλάχιστον, σε ηγέτη που δεν προτάσσει το κομματικό συμφέρον έναντι κάθε αρχής και αξίας.

Πιθανότατα δεν είναι ανθρωπισμός, ή, για να το θέσω καλύτερα, είναι απλά υπολογισμός. Το κύμα μετανάστευσης αυτή την στιγμή στην Ευρωπη προλαμβάνει μία άλλη καταστροφή, που θα χτυπούσε την ίδια περιοχή, αλλά με διαφορετικό στόχο και άλλα θύματα. Πρόκειται για την καταστροφή της γήρανσης του πληθυσμού. Η ιδέα ότι η μείωση του πληθυσμού μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες για την οικονομία και να προκαλεί μακροχρόνια στασιμότητα ή και επαναλαμβανόμενη ύφεση αναπτύχθηκε στα τέλη της δεκαετίας του τριάντα από τους οικονομολόγους Μέιναρντ Κέινς και Αλβιν Χάνσεν. Ο όρος "μόνιμη στασιμότητα" επανήλθε στην επικαιρότητα πριν μερικά χρόνια  από τον τοτινό υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Λάρι Σάμερς, όταν αυτός θέλησε να περιγράψει τα χρονίζοντα οικονομικά προβλήματα που πλούσιου κόσμου. Ασθενική ζήτηση και υπερβολική αποταμίευση, σύμφωνα με την άποψη του,  καθιστούν αδύνατη την τόνωση της οικονομίας με το συνηθισμένο εργαλείο των χαμηλών βραχυπρόθεσμων επιτοκίων δανεισμού. Αν και καθαρόαιμα οικονομική και προ μεγάλων κρίσεων του παρόντος, αυτή η φωνή από το παρελθόν έχει αξία.

Έρευνα της Moody’s πέρυσι το καλοκαίρι (2014) που δημοσίευσε στα ελληνικά η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, αναφέρει ότι "οι περισσότερες από τις χώρες-κοινωνίες οι οποίες θα ενταχθούν στην κατηγορία των υπέργηρων, βρίσκονται στην Ευρώπη και είναι οι Ολλανδία, Γαλλία, Σουηδία, Κροατία, Σλοβενία και Πορτογαλία. Ωστόσο, θα τις ακολουθήσουν και άλλες, όπως το Χονγκ Κονγκ, η Νότια Κορέα, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Ν. Ζηλανδία. Εν τω μεταξύ, το 60% των χωρών που αξιολογεί πιστοληπτικά η Moody’s το 2015 θα εισέλθει στην κατηγορία των γηρασμένων κοινωνιών, με το 7% του πληθυσμού τους στα 65 και άνω. Στην έκθεση του διεθνούς οίκου αποτυπώνεται η μεταστροφή που συντελείται με τη γήρανση των ανθρώπων. Οσοι θεωρούνται «δημογραφικό μέρισμα» και κινητήριος μοχλός για τη διεθνή οικονομία σήμερα, σταδιακά εξελίσσονται σε «δημογραφικό φόρο» συν τω χρόνω. [...] Ταυτόχρονα, το διάστημα 2015 - 2030 σε παγκόσμια κλίμακα ο πληθυσμός στην παραγωγική ηλικία θα αυξηθεί κατά το ήμισυ του ρυθμού, με τον οποίο θα γηράσκει ο υπόλοιπος, αναφέρουν οι FT. Ο διεθνής οίκος αξιολόγησης Moody’s υπογραμμίζει ότι όλες οι χώρες του κόσμου εκτός από ελάχιστες στην Αφρική

Φως στο σκοτάδι

Δευτεριάτικο μάθημα ανθρωπιάς:

"Nα βάζεις στο χέρι Σύρου πρόσφυγα πενήντα ευρώ και εκείνος να μη τα δέχεται με τίποτα λέγοντας "εγώ είμαι ένας, θα τα καταφέρω, δώσε τα σε μια οικογένεια". Να συζητάς νύχτα στην Αγκαλιά που δεν έχει ρεύμα για την "Καρδιά του Σκότους" του Κόνραντ παρέα με Πακιστανό καθηγητή Αγγλικής Φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο της Λαχώρης. Να σου απαγγέλλει νεαρός Αφγανός στίχους της Σαπφούς και να σου λέει πως λυπάται που ήρθε βρώμικος πρόσφυγας στο νησί της. Να στέκεσαι σαν μαλάκας ακούγοντας από νεαρό Παλαιστίνιο μηχανικό-μηχανολόγο για τον Ηρόστρατο και τις υδραυλικές του μελέτες. Να τρως χοντρή ήττα στο σκάκι (τέσσερις φορές απανωτά) από δεκαπεντάχρονο από τη Σρι Λάνκα....Να λαμβάνεις με το ταχυδρομείο δεκάδες δέματα με τακτοποιημένα ρουχαλάκια από όλο τον πλανήτη και με σημειώματα "Υπομονή". "Βαστάτε". "Σταγόνα στον ωκεανό, μα σταγόνα". Να έρχεται ο μεροκαματιάρης, στην ηλικία σου και να σου δίνει μια τσάντα αναλγητικά που αγόρασε κάνοντας έρανο στη δουλειά του και να έχουν τσοντάρει όλοι. Να σχολάει dj από τη νυχτερινή του βάρδια σε μπαρ, να τον πετυχαίνεις εφτά η ώρα το πρωί ξενύχτη και να σου δίνει εβδομήντα ευρώ, ο,τι έβγαλε ολόκληρο το βράδυ "για να βοηθήσω τους ανθρώπους" και να φεύγει χαμογελώντας κάνοντας και μια σούζα. Να μην ξέρεις να εξηγήσεις στον παππού από το Χαλέπι πως αυτό που πάτησε βγαίνοντας από τη βάρκα είναι αχινός, να μη ξέρεις τη λέξη στα αγγλικά και να πετάγεται μια στρουμπουλή κοπελίτσα και να σε ταπώνει με προφορά χαμογελώντας "sea urchin!" Να έρχεται Έλληνας μετανάστης από Γερμανία και να σου λέει πεταχτά ενώ χάνεσαι πως θα πάει να προπληρώσει φρούτα και να καταλαβαίνεις πως σου πλήρωσε τα φρούτα όλου του επόμενου μήνα και βάλε και να μην ξέρεις καν το όνομά του να πεις ευχαριστώ. Να σου στέλνει μήνυμα ο Σύριος με την υπέροχη οικογένεια που πέρασε από την Αγκαλιά πριν ένα μήνα και να σου λέει "είμαστε Γερμανία, τα καταφέραμε, είμαστε ζωντανοί". Είπα να μην κάνω άλλη ανάρτηση για αυτήν την εβδομάδα, μα τέτοια πράγματα αν δεν τα μοιραστώ θα κάσω...Καταστάσεις που δεν είχαμε τη δύναμη να φανταστούμε. Αλήθεια δεν έχω δικαίωμα να μην πω τι ζούμε, τα καλά και τα κακά, δεν έχω το δικαίωμα".

Γιώργος Τυρίκος, στο προφίλ του στο facebook, ΕΔΩ.

156.726 άνθρωποι δεν είναι τυχαίοι

"Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος", "πολιτική ανοικτών θυρών", "οι πρόσφυφες είναι αδέλφια μας", "ΟΧΙ στα στρατόπεδα συγκέντρωσης", ήταν μερικά από τα ιδεοληπτικά συνθήματα με τα οποία τα ανεπάγγελτα και γενικώς άκαπνα στελέχη της παρούσας κυβέρνησης αντιμετώπιζαν μοχλεύοντας τους lifestyle ψευτο-ενδιαφερόμενους για τα κοινά άεργους ή καλοβολεμένους στο Δημόσιο από τις προηγούμενες κυβερνήσεις "ακτιβιστές" τους (άλλη μια λέξη που στην Ελλάδα τα τελευταία 6 χρόνια έχει χάσει εντελώς το νόημα της, μαζί με τις λέξεις "Αριστερά" και "Αναρχικός").


Σήμερα, μόλις επτά μήνες μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον ΣΥΡΙΖΑ, διαβάζω για τους 156.726 "μη νόμιμους μετανάστες" που συνελήφθησαν (αναλογιστείτε πόσοι πιθανώς διαφεύγουν της σύλληψης) από τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους. Το αντίστοιχο νούμερο του 2014 ήταν 32.070. Επιπλέον, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, έχει αλλάξει άρδην η αναλογία εισερχομένων στην χώρα μας έναντι άλλων σημείων εισόδου εντός ΕΕ. Συγκεκριμένα το 2014 (ετήσια επισκόπηση) η αναλογία ήταν 1:9 σε σύγκριση με την Ιταλία, ενώ φέτος (7μηνία) είναι 1:1.

Άλλο ενδιαφέρον ζήτημα είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία έρχεται από την θάλασσα πλέον, και δη από την Τουρκία (126.250 εκ του ως ανωθεν αναφερθέντος συνόλου, ενώ πέρυσι ήταν 8.738), γεγονός που ενισχύει την άποψη για την αποτυχημένη πολιτική της παρούσας κυβέρνησης, υπογραμμίζοντας παράλληλα την αποτυχία του νεότερου τείχους του αίσχους που σήκωσε η ΝΔ στον Έβρο. Οι "πρόσφυγες χωρίς χαρτιά" (όπως είναι ο επίσημος διεθνής, και ακριβέστατος τους καθεστώτος της πλειονότητας των περιπτώσεων,  όρος)  έχουν αυξηθεί στα Δωδεκάνησα  κατα 1251%.

Αντιλαμβάνεστε ότι η χθεσινή ανακοίνωση της κυβέρνησης η οποία θριαμβολογεί για την λύση του προβλήματος με τους μετανάστες στο Πεδίον του Άρεως στην Αθήνα, ήτοι την ουσιαστική μετακίνηση σε containers των 171 εκ των περίπου 500 που βρίσκονταν εκεί, αλλά με το που αναγγέλθηκε η μετακίνηση τους εξαφανίστηκαν μέσα στην Αθήνα, θεωρώντας ότι θα τους κλείσουν σε "στρατόπεδο συγκέντρωσης", είναι κατάπτυστη και γελοία. Αυτή την στιγμή, και σύμφωνα με τα στοιχεία των Δήμων και της Αστυνομίας περίπου 5.000 βρίσκονται στην Κω, 3.000 βρίσκονται στη Μυτιλήνη, 900 βρίσκονται στην Χίο, 1.200 βρίσκονται στη Σάμο.

Φυσικά, πλέον η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ έπαψε να μιλά για στρατόπεδα συγκέντρωσης και υπογραμμίζει στην ανακοίνωση της περί μετακίνησης των προσφύγων στην πρώην χωματερή του Ελαιώνα στην Αττική ότι οι "φιλοξενούμενοι" μπορούν να φύγουν και να επιστρέψουν εκεί όποτε θέλουν. Αλλη εγκληματική γελοιότητα αυτή. Η κυβέρνηση αδυαντεί να καταλάβει ότι οι πρόσφηγες δεν θέλουν να φύγουν ή να μείνουν. Θέλουν να εγκατασταθούν σε οποιαδήποτε χώρα της ΕΕ βρουν δουλειά για να χτίσουν μια νέα ζωή. Αν η Ελλάδα τους παρέχει την δυνατότητα να ζουν με την ησυχία τους όσο αναζητούν το μέλλον τους, και ενόσω αυτή την στιγμή τα βόρεια σύνορα μας είναι κλειστά, και τα θαλάσσια προς ΕΕ είναι απολύτως ελεγχόμενα, αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν, και, ορισμένως, δεν επιθυμούν να φύγουν.

Η κυβέρνηση πρέπει να διαπραγματευτεί λύση με την ΕΕ. Οι άνθρωποι αυτοί δεν κατέφυγαν στην Ελλάδα, αλλά στην ΕΕ. Πρόκειται για ευρωπαϊκό πρόβλημα το οποίο δεν θα λυθεί με τους πομφόλυγες της κας. Χριστοφιλοπούλου, αναπληρώτριας υπουργού κας. Χριστοφιλοπούλου που στην προχθεσινή Συνέντευξη Τύπου επισήμανε ότι για την κατάσταση ευθύνεται η ΕΕ "για την τύχη αυτών των ανθρώπων και δεν τους βοηθά να βρουν έναν άλλον τρόπο να ζουν με αξιοπρέπεια". Ωραίες οι πομπώδεις δηλώσεις στο εσωτερικό κυρία μου, αλλά, πότε είπατε ότι ζητήσατε Σύνοδο Κορυφής στην ΕΕ για το μεταναστευτικό; Είναι η ιδέα μου ή αυτό ζητήθηκε τελευταία φορά επί ΓΑΠ; Ποιές είναι οι (συγκεκριμένες με στρατηγική και σχέδιο) προτάσεις σας προς την ΕΕ; Σίγουρα, δεν είναι το "πλοίο των λεπρών" που εγκαταστήσατε στο λιμάνι Κω, ούτε η "φιλοξενία από τους κατοίκους που δείχνουν αλληλεγγύη" στα άλλα νησιά, ή οι λύσεις που εκ των πραγμάτων αναγκάζονται να δώσουν οι Δήμοι, με τα λεφτά των Δημοτών τους, ώστε στην συνέχεια να θριαμβολογείται εσείς εκ της ασφάλειας της πρωτεύουσας...

Eurobarometer 2015 | Immigration seen as the major challenge facing the EU

More Europeans say they have a positive image of the European Union and trust in the EU has gone up since last November. In addition, citizens see immigration as the major challenge facing the EU currently. These are some of the results of the latest Standard Eurobarometer survey published today. The survey was carried out between 16 and 27 May 2015 in 34 countries or territories. Asking citizens about their main concerns, immigration is now at the top of the most frequently cited topics at EU level. With 38% (+14 points) it is now way ahead of the economic situation (27%, -6 points), unemployment (24%, -5 points) and the Member States public finances (23%, -2 points). It is the number one most frequently cited concern in 20 Member States reaching peaks in Malta (65%) and Germany (55%). Concern for terrorism at EU level has also increased significantly since November 2014 (17%, +6 points) (see Annex 1).

As in the previous survey of November 2014, there is a strong endorsement by citizens of the priority topics set by the European Commission under President Juncker. On investment within the EU, 59% of Europeans agree public money should be used to stimulate private sector investment at EU level.  On energy, 72% of Europeans are in favour of a common energy policy among EU Member States. Most Europeans regard the single market (the free movement of people, goods and services within the EU) as the most positive achievement of the EU (57%), almost at par with peace among the Member States (55%). Regarding the issue of migration, 73% of Europeans say they are in favour of a common European policy on migration. Most Europeans (51%) are positive about migration of people from other EU Member States. However, 56% are negative about immigration of people from outside the EU. Finally, citizens remain optimistic about the future of the EU. 58% (+2 points) of Europeans say they are optimistic while 36% (-1 point) say they are pessimistic.

The Spring 2015 Standard Eurobarometer is the second EU-wide opinion poll conducted since the Juncker Commission took office on 1 November 2014.
It was conducted through face-to-face interviews between 16 and 27 May 2015. A total of 31,868 people were interviewed across the EU Member States and in the candidate countries.

The 'First results report' is available HERE