ΜΙΑ από τις σημαντικότερες "μάχες" χάνεται αυτό το καιρό, βήμα βήμα στο ευρωκοινοβούλιο: αυτή των μεταλλαγμένων τροφίμων. Πλέον, η προμήθεια από τον κήπο της γιαγιάς της διπλανής πόρτας, ή από το delicatessen της επόμενης γωνίας, δεν θα είναι αρκετή για να ξέρουμε τι τρώμε. ΑΝ και οι κινήσεις της ΕΕ φαίνεται να κινούνται προς τη σωστή κατεύθυνση. η αγορά τυποποιημένων και μη προϊόντων, γίνεται ολοένα και πιο απατηλή.
Τον Απρίλιο η επιτροπή Περιβάλλοντος της ΕΕ υιοθέτησε πρόταση να επιτραπεί σε κάθε κράτος μέλος να αποφασίσει το ίδιο αν θα επιτρέψει ή θα απαγορεύσει την καλλιέργεια Γενετικά Τροποποιημένων Οργανισμών στο έδαφός του αν και η διαδικασία αδειοδότησης των σπόρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα παραμείνει ως έχει σήμερα. Παράλληλα, επίσης τον Απρίλιο, ψηφίστηκε έκθεση για τη Σήμανση τροφίμων:, επιβάλλοντας σαφέστερη (και πιο ευανάγνωστη) πληροφόρηση του καταναλωτή στις ετικέτες. Στο θέμα της ποιότητας τροφίμων, οι προτάσεις κατατέθηκαν τον Απρίλιο στην επιτροπή Περιβάλλοντος και αφορούν την πιστοποίηση της προέλευσης και τη σήμανση των παραδοσιακών προϊόντων. Η ψηφοφορία στην ολομέλεια είναι προγραμματισμένη για το Σεπτέμβριο.
Εντούτοις, κατόπιν της αποτυχίας των διαπραγματεύσεων με τις κυβερνήσεις στο Συμβούλιο, το ΕΚ ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλλει νέες προτάσεις για τη διαχείριση του προβλήματος των κλωνοποιημένων τροφίμων. Το ΕΚ ήθελε να απαγορευθεί η παραγωγή τροφίμων από κλωνοποιημένα ζώα και τους απογόνους τους ενώ οι κυβερνήσεις μόνο από την "πρώτη γενιά", με άλλα λόγια ζώα που είναι τα ίδια κλωνοποιημένα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε προτείνει να χορηγηθεί στα κράτη μέλη της ΕΕ το δικαίωμα να απαγορεύουν τέτοιες καλλιέργειες και να χρησιμοποιούν ως βάση αιτιολόγησης μία πληθώρα λόγων, εκτός, όμως, από εκείνους που συνδέονται με την αξιολόγηση των δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία και το περιβάλλον, οι οποίοι θα αξιολογούνταν αποκλειστικά από την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων. Το ΕΚ, επέμεινε ότι τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να εμποδίζονται από το να δηλώνουν, συμπληρωματικά, λόγους που συνδέονται με την προστασία του περιβάλλοντος, καθώς αυτό θα προσδώσει σε αυτές τις αποφάσεις μία πιο σταθερή νομική βάση στο πλαίσιο των διεθνών εμπορικών κανόνων. Παραδείγματα χρήσης τέτοιων λόγων είναι η πρόληψη της ανάπτυξης της αντίστασης στα φυτοφάρμακα, η διατήρηση της βιοποικιλότητας ή η έλλειψη στοιχείων σχετικά με τις δυνητικές αρνητικές συνέπειες από την ελευθέρωση ΓΤΟ στο περιβάλλον.
Επιπλέον, το ΕΚ θεώρησε ότι και οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως νόμιμοι λόγοι για την απαγόρευση, π.χ. όταν δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές ή βιολογικές καλλιέργειες.
Επί του παρόντος, δύο ποικιλίες γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών έχουν λάβει έγκριση από την ΕΕ: ένα στέλεχος αραβόσιτου και ένα είδος πατάτας. Ωστόσο, λίγα είναι τα κράτη μέλη που καλλιεργούν αυτά τα είδη για εμπορικούς σκοπούς. Η Ελλάδα, η Αυστρία, η Γαλλία, η Ουγγαρία, η Γερμανία και το Λουξεμβούργο έχουν ενεργοποιήσει τη λεγόμενη "ρήτρα διασφάλισης" στην υφιστάμενη ευρωπαϊκή οδηγία (2001) και απαγορεύουν ρητά την καλλιέργεια ορισμένων ΓΤΟ.Το ζήτημα είναι ότι ουσιαστικά, άμα τη ενεργοποίηση της απόφασης, εφόσον το κράτος - μέλος διαμορφώσει την εθνική του πολιτική, άπτεται στη διακριτική του ευχέρεια η διαχείριση της αναγραφής. Το μοντέλο που προτιμάται κατά πλειοψηφία από τους εισηγητές της άποχης αυτής, είναι η μη υποχρεωτική αναγραφή για τα μεταλλαγμένα. Δεδομένου ότι οι αποφάσεις αυτες δεν επηρεάζουν μόνο την παραγωγή, αλλά πρώτα και κύρια τη διεθνή αγορά σπόρων, αν εφαρμοστεί ανάλογη πολιτική, π.χ. στην Ελλάδα, οι σποροι που η αθώα γιαγιάκα θα αγοράζει μπορεί να είναι μεταλλαγμένοι και να μη το γνωρίζει, για να μην επεκτείνω το μοντέλο στους συνεταιρισμούς, ή, στα πιστοποιούμενα απο συχνά αλληλοκαλυπτόμενα πιστοποιητικά χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο, "βιολογικά" της αγοράς μας....
Επιπλέον, το ΕΚ θεώρησε ότι και οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως νόμιμοι λόγοι για την απαγόρευση, π.χ. όταν δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι ακούσιας παρουσίας ΓΤΟ σε συμβατικές ή βιολογικές καλλιέργειες.
Επί του παρόντος, δύο ποικιλίες γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών έχουν λάβει έγκριση από την ΕΕ: ένα στέλεχος αραβόσιτου και ένα είδος πατάτας. Ωστόσο, λίγα είναι τα κράτη μέλη που καλλιεργούν αυτά τα είδη για εμπορικούς σκοπούς. Η Ελλάδα, η Αυστρία, η Γαλλία, η Ουγγαρία, η Γερμανία και το Λουξεμβούργο έχουν ενεργοποιήσει τη λεγόμενη "ρήτρα διασφάλισης" στην υφιστάμενη ευρωπαϊκή οδηγία (2001) και απαγορεύουν ρητά την καλλιέργεια ορισμένων ΓΤΟ.Το ζήτημα είναι ότι ουσιαστικά, άμα τη ενεργοποίηση της απόφασης, εφόσον το κράτος - μέλος διαμορφώσει την εθνική του πολιτική, άπτεται στη διακριτική του ευχέρεια η διαχείριση της αναγραφής. Το μοντέλο που προτιμάται κατά πλειοψηφία από τους εισηγητές της άποχης αυτής, είναι η μη υποχρεωτική αναγραφή για τα μεταλλαγμένα. Δεδομένου ότι οι αποφάσεις αυτες δεν επηρεάζουν μόνο την παραγωγή, αλλά πρώτα και κύρια τη διεθνή αγορά σπόρων, αν εφαρμοστεί ανάλογη πολιτική, π.χ. στην Ελλάδα, οι σποροι που η αθώα γιαγιάκα θα αγοράζει μπορεί να είναι μεταλλαγμένοι και να μη το γνωρίζει, για να μην επεκτείνω το μοντέλο στους συνεταιρισμούς, ή, στα πιστοποιούμενα απο συχνά αλληλοκαλυπτόμενα πιστοποιητικά χωρίς κανέναν ουσιαστικό έλεγχο, "βιολογικά" της αγοράς μας....
ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ | Τρόφιμα
από κλωνοποιημένα ζώα:
σε αδιέξοδο οι διαπραγματεύσεις
με το Συμβούλιο
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ | Ημέρα
τροφίμων στο ΕΚ
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ | Γενετικά
Τροποποιημένοι Οργανισμοί:
Το δικαίωμα των κρατών να αποφασίζουν
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου