Το φαινόμενο των «αιώνιων φοιτητών» στα ελληνικά πανεπιστήμια αποτέλεσε για δεκαετίες έναν αθέατο αλλά κρίσιμο παράγοντα που επηρέαζε όχι μόνο την πραγματική εικόνα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, αλλά και τον σχεδιασμό της κρατικής πολιτικής για τη χρηματοδότησή της. Με την πρόσφατη απόφαση για μαζική εκκαθάριση των μη ενεργών φοιτητών, η οποία ολοκληρώθηκε στο τέλος του 2025, επανήλθε στο προσκήνιο η ανάγκη επανεξέτασης βασικών παραμέτρων: πώς μετρώνται οι φοιτητές, πώς επιμερίζονται οι πόροι, με ποια κριτήρια αξιολογούνται τα πανεπιστήμια και, κυρίως, ποια είναι η σχέση μεταξύ αριθμών και αλήθειας στον δημόσιο διάλογο για την ανώτατη εκπαίδευση.
Σύμφωνα με τα τελευταία επίσημα στοιχεία από την ΕΘΑΑΕ (Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης) με ημερομηνία αναφοράς 2/6/2023, υπάρχουν εγγεγραμμένοι περίπου 704.047 φοιτητές στα ελληνικά ΑΕΙ. Από αυτούς περίπου 379.559 (≈ 54%) θεωρούνται ενεργοί (δηλαδή εντός νόμιμης διάρκειας σπουδών με βάση το v+2/3) και οι υπόλοιποι ≈ 324.488 (≈ 46%) χαρακτηρίζονται «αιώνιοι» ή μη ενεργοί στατιστικά. Αυτό σημαίνει ότι περίπου οι μισοί από τους εγγεγραμμένους φοιτητές καθυστερούν σημαντικά την ολοκλήρωση των σπουδών τους πέρα από τα όρια νόμιμης φοίτησης.






